โถงใหญ่กลับคืนสู่ความเงียบหลังเสียงฝีเท้าหนักของราฟาเอลเลือนหายไป มีเพียงเสียงสะอื้นพร่าของพาขวัญที่ก้องสะท้อนท่ามกลางเปลวไฟบนเชิงเทียนที่สั่นระริก ร่างเล็กหมดเรี่ยวแรง ทรุดกองอยู่บนพื้นหินเย็นเยียบ ใบหน้าชื้นน้ำตาไม่อาจเชิดขึ้นได้แม้เพียงน้อย
ก้าวย่างมั่นคงดังขึ้นจากเงามืด ฟีลิกซ์ปรากฏตัวขึ้น ดวงตาคมหลังกรอบแว่นสะท้อนภาพหญิงสาวร่างบางที่สั่นระริกอยู่เบื้องล่าง เขาไม่ได้เปล่งเสียงใดนอกจากยืนทอดเงาสูงใหญ่บดบังแสงไฟสลัว
“ลุกขึ้น” เสียงทุ้มต่ำเรียบเย็นดังขึ้น
พาขวัญส่ายหน้ารัว มือเล็กกำชายกระโปรงขาดรุ่งริ่งแน่น เสียงสะอื้นพร่าลั่นออกมา “ขวัญ…ไม่ไหวแล้วค่ะ ฮึก…เจ็บเหลือเกิน”
แววตาของฟีลิกซ์ไม่เปลี่ยนสี เขาเพียงก้าวเข้ามาโน้มตัวลง สอดแขนช้อนร่างเล็กขึ้นจากพื้นอย่างง่ายดาย กล้ามเนื้อแข็งแรงตรึงเธอแน่นจนหัวใจเล็กสั่นระริก เธอเผลอซุกหน้าลงกับอกกว้างอุ่นจัดของเขา ราวกับต้องการหนีจากความมืดที่เพ
