ตอนที่ 7 ไม่ใช่ราฟาเอล
เสียงดูดดื่มที่อกยังดังชัด จ๊วบ…จ๊วบ หนักแน่นและยาวนาน ราวกับตั้งใจจะทรมานประสาทสัมผัสให้เธอสั่นคลอนจนแตกสลาย
พาขวัญสะอื้นฮัก มือเล็กกำผ้าปูเตียงแน่นจนเล็บจิกยับ เส้นใยผ้าขาดเสียงกรอบแกรบ แต่ร่างกายกลับแอ่นโค้งขึ้นตอบสนองโดยไม่อาจควบคุม
“อ๊ะ…อ๊าา…!”
เสียงพร่าหวานปนสะอื้นสะท้อนก้องในความมืด
ความเจ็บแสบที่ยังตกค้างจากคืนอันโหดร้ายกับฟีลิกซ์ยังไม่ทันจางไป แต่กลับถูกซ้ำเติมด้วยแรงรุกเร้าแผ่วร้อนในยามนี้ ทุกสัมผัสคล้ายไฟที่ลามทุ่ง เธอแทบไม่อาจแยกได้ว่าร่างกายกำลังเจ็บ…หรือกำลังเสียวซ่าน
ริมฝีปากร้อนจัดถอนออกจากยอดอกเพียงเสี้ยววินาที ก่อนฝ่ามือหนักเลื่อนต่ำผ่านหน้าท้องเนียนที่ยังบอบช้ำ ความตึงเสียดสะท้อนขึ้นเป็นระลอก ๆ จนเธอสะดุ้งเฮือกแทบจะดีดตัวหนี
“ไม่นะ…อย่าลงไปตรงนั้นอีก…!” เสียงร้องพร่าขาดห้วง น้ำตาไหลพรากไม่หยุด
แต่แรงกดกลับไม่หยุดนิ่ง นิ้วแข็งแรงครูดผ่านสะดื
