ตอนที่ 8 ยังไม่พอ
“กรี๊ดดด!!”
เสียงกรีดร้องแหลมพร่าของพาขวัญดังก้องสะท้อนในห้องมืดสนิท ร่างเล็กสั่นสะท้านอย่างรุนแรง เมื่อสมองค่อย ๆ ประมวลว่าเสียงกระซิบเมื่อครู่…ไม่ใช่ราฟาเอล แต่คือเรย์เดน
หัวใจดวงน้อยเต้นแรงจนแทบทะลุอก ดวงตากลมพร่างพราวด้วยน้ำตาเบิกกว้างสุดขีด ริมฝีปากสั่นระริกเอ่ยออกมาด้วยเสียงสะอื้นหอบ
“คุณเป็นใคร! ปล่อย…ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!!”
เธอดิ้นสุดแรง แขนขาถีบหนีราวนกตัวเล็กที่ติดกับดัก แต่ยิ่งดิ้นก็ยิ่งถูกแรงเหล็กกดตรึง เรย์เดนโน้มร่างสูงกดข้อมือเล็กทั้งสองแน่นติดกับผ้าปูเหนือศีรษะ ความร้อนแรงจากร่างชายโถมทับบดบังจนแทบขาดอากาศหายใจ
“ดิ้นแรงกว่านี้สิ”
เสียงทุ้มต่ำพร่ากระซิบชิดหู น้ำเสียงเย็นยะเยือกแต่เต็มไปด้วยแรงกดข่ม
พาขวัญกรีดร้องอีกครั้ง เอวบอบบางพยายามบิดหนีไปด้านข้าง แต่กลับถูกฝ่ามือหนากดต้นขาแน่นจนไร้ทางขยับ เสียงสะอื้นสั่นเครือหนักขึ้นทุกวินาที หยดน้ำตารินลงชุ่มแ
