ตอนที่ 31 จะไม่ยอมเป็นเหยื่อ
แสงแดดอุ่นลอดผ่านผ้าม่านบาง ๆ เข้ามาในห้องกว้าง กลิ่นสมุนไพรอ่อน ๆ คลุ้งอยู่ในอากาศ พาขวัญลืมตาช้า ๆ เปลือกตาหนักอึ้ง
สิ่งแรกที่เห็นคือเพดานไม้สีขาวสะอาดตา ไม่ใช่เพดานห้องมืดที่เธอคุ้นชิน ไม่ใช่ห้องที่เต็มไปด้วยเงาของการกดขี่
เธอขยับตัวเล็กน้อย ความปวดหน่วงแผ่ซ่านไปทั่วร่าง รอยแดงช้ำยังปรากฏเด่นบนผิวซีดจนไม่เหลือพื้นที่ไหนที่ไม่บอบช้ำ ความทรงจำจากคืนอันโหดร้ายหลั่งไหลเข้ามาอีกครั้ง น้ำตาคลอโดยไม่รู้ตัว
“ฟื้นแล้วหรอ…”
เสียงทุ้มอบอุ่นดังขึ้นจากข้างเตียง พาขวัญหันไปช้า ๆ และพบกับใบหน้าคมของชายหนุ่มในชุดเสื้อกาวน์สีขาว แววตาเขาเต็มไปด้วยความสงบเย็นต่างจากสายตาที่เธอเคยเผชิญ ฟีลิกซ์…
“ที่นี่…ที่ไหนคะ…” เสียงเธอสั่นพร่า
“เรือนพยาบาล” ฟีลิกซ์ตอบ พลางขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้ เขาเอื้อมมือมาวัดไข้ที่หน้าผากด้วยหลังมืออย่างเบามือที่สุด “เธอสลบไปเกือบสามวัน มีไข้สูงมา
