พาขวัญกัดริมฝีปากแน่น สะโพกเล็กยังคงโยกกดลงช้า ๆ จังหวะสั่นเครือเพราะความเสียวและความเจ็บผสมกัน ฟีลิกซ์จ้องเธอราวกับจะกลืนกินทั้งตัว มือใหญ่เลื่อนมาจับต้นขาทั้งสองข้างไว้แน่น ก่อนขยับสะโพกสวนขึ้นแรง ๆ จนเกิดเสียงเนื้อกระทบดังก้องในห้อง
“อ๊ะะะ! อื้อออออ” พาขวัญสะท้านเฮือกทั้งร่าง สองแขนเล็กยันอกกว้างไว้แน่น ร่างเล็กสั่นคลอนตามแรงกระแทกที่สวนกลับมาถี่จัด
ปึก! ปึก! ปึก!
“คิดว่าคุมเกมได้แล้วงั้นเหรอ…” เสียงทุ้มพร่ากระซิบต่ำข้างหูพร้อมแรงขับที่ไม่หยุดพัก ฟีลิกซ์กดสะโพกย้ำลงแรง ๆ ทีเดียวจนร่างเล็กสะท้าน น้ำเสียงพร่าเจือหัวเราะต่ำ เหมือนตั้งใจข่มให้เธอรู้ว่าใครคือผู้คุมเกมตัวจริง “แต่เธอยังอ่อนเกินไป…”
ดวงตาแดงชื้นพร่ามัวเพราะน้ำตาที่เอ่อคลอ พาขวัญกัดริมฝีปากจนสั่น หายใจติดขัดไปกับความร้อนแน่นที่กระแทกซ้ำ ๆ “หมอ…อ๊า…อื้ม!”
ริมฝีปากหนากดจูบซับเสียงครางนั้นทันที ลิ้นร้อนกวาดเกี่ยวจนเธอหายใจไม่
