บนตึกคาสิโนครบวงจรสูงสี่ชั้น รชากำลังยุ่งอยู่กับการจัดการเอกสารมากมายที่กองอยู่บนโต๊ะ ด้วยเพราะเขาไม่ได้เข้ามาที่คาสิโนทุกวัน อาทิตย์หนึ่งจะเข้ามาแค่ครั้งเดียวเท่านั้น ทำให้แต่ละครั้งที่มาจะมีเอกสารกองโตอยู่บนโต๊ะเสมอ
"ไอ้ทิม เอกสารพวกนี้แกก็จัดการได้ไม่ใช่เหรอวะ ทำไมต้องรอฉันเข้ามาทำเอง"
ผมถามลูกน้องคนสนิทด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย ไอ้ทิมอยู่กับผมมานาน มันเป็นคนซื่อสัตย์ แต่เอกสารเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ ไอ้ทิมจะไม่กล้ายุ่งเลยแม้แต่น้อย ถึงแม้ว่าผมจะไว้ใจมันขนาดไหนก็ตาม
"ผมไม่กล้าหรอกครับนาย ขืนเงินหายมีหวังโดนนายฟาดด้วยไม้เบสบอล"
นั่นแหละคำตอบของมัน ไม่รู้ว่ามันกลัวจริง ๆ หรือแค่อยากจะกวนประสาทผมกันแน่
"ทีหลังถ้าเงินไม่ถึงหลักร้อยล้านแกทำเองได้เลยเข้าใจมั้ย เงินหายก็ไม่ต้องกลัวถ้าแกไม่ได้ยักยอก ฉันมีวิธีพิสูจน์แกก็น่าจะรู้ดี"
"ครับนาย"
ผมสั่งลูกน้องออกไป ส่วนไอ้ทิมก็พยักหน้าหงึกหงักรับคำส
