Kung ano ang ikinaingay ko kanina habang umiiyak ako ay gano'n naman kami katahimik ngayon. I started to fidget with my fingers as I felt Brixz's gaze fixated on me like he's weighing my thoughts. Nakayuko lang ako at nakatingin sa mga kamay ko na kinakalikot ko ngayon para iwasan ang mga mata ni Brixz. I heard him sigh and suddenly lifted me and placed me beside him like I wasn't heavy at all. "Okay na tayo?" Tumango lang ako at muling naupo sa carpet para ituloy ang ginagawa na para bang walang nangyari. "You want food? Ice cream?" I silently nodded, not shifting my eyes from my laptop's screen. Tsaka ko lamang siya natingnan nang tumayo siya at pumunta ng kusina para kunin ang gusto ko. My eyes remained on his back until he faced me so I instantly turned my eyes back to my laptop

