Madilim ang gabi. Maulan. Bumubuhos ang ulan na tila ba kasabay ng bigat na dinadala ni Loveleen sa kanyang dibdib.
Sa loob ng command room, nakasuot siya ng itim na trench coat habang nakatayo sa harap ng malaking table kung saan nakalatag ang mapa ng mga ruta at safehouses ng Black Claw. Sa tabi niya ay si Cain, seryoso ang mukha.
“Target natin ngayong gabi ang supply line nila sa Batangas,” ani Cain. “Kapag naputol 'yon, mababawasan ang pondo nila ng mahigit limampung porsyento.”
Tumango si Loveleen. “Let’s move.”
Hindi siya kinakabahan. Hindi na siya ang dating Loveleen na takot sa dugo, takot sa baril, takot sa panganib. Ngayon, hawak niya ang baril sa sarili niyang kamay. At hindi na lang siya nagliligtas ng buhay—handa na rin siyang kumuha nito, kung kinakailangan.
---
Bandang
