POV: FIRST. ( Prince Krystan, Gregory, Park )
Where the hell they are kanina pa kami hanap ng hanap sa dalawang bata nayun ang tigas talaga ng ulo nila malilintikan talaga sila sakin.
Sinabihan na wag silang lalayu sa mga yaya nila umalis parin sila damm...
"Diba sinabi ko sainyu na bantayan nyu ng maigi ang kambal piro hindi nyu nagawa simpleng pagbabantay lang ang gagawin nyu hindi nyu parin napag tuonan ng pansin you two are fired get out of my way before i kill you both."
Malakas na sabi ko sa kanila tinawagan ko narin ang mga kaibigan ko para madali namin mahanap ang dalawang makulit na batang yun.
Habang nag hihintay ay may nakita akong dalawang bata na nag lalakad papalapit sakin at di nga ako nag kamali dahil ang kambal ito.
Galit ako sakanila at the same time nagaalala ako baka kung ano ng nangyari sakanila.
"AT SAAN NAMAN KAYU GALING ALAM NYU BA NA KANINA PA AKO HANAP NG HANAP SAINYU DIBA SABI KO WAG NA WAG KAYUNG LALAYU ANG TIGAS TALAGA NG ULO NYU MULA NGAYUN SA LOOB LANG KAYU NG SILID NYU WAG NA WAG KAYUNG LALABAS NAIINTINDIHAN NYU BA."
Mahabang sabi ko sakanila ng pasigaw hindi sila nag salita o umimik man lang naka tungo lng sila alam ko naman na hindi sila iimik dahil hindi talaga sila nag sasalita hindi nila ako kinakausap simula palang, malayu ang loob nila sakin, dirin kami close kasi hindi ko sila nabibigyan ng oras.
"Hey.... First nahanap mona pala ang kambal dika man lng nag text samin." Sabi naman ni Xader.
Hindi nalang ako umimik at nauna mag lakad papuntang kotse alam kong nakasunod lang ang kambal sakin kaya naman binuksan kuna ang kotse sa likod dahil don sila umuupo.
Pumasok narin ako at nag simula ng mag drive pauwi ng mansion alam kong kanina pa sila don nag-aalala dahil tinawagan ko sila kanina na nawawala ang kambal alam kong galit nanaman sila sakin.
Nandito na kmi sa mansion at nag park na ako ng kotse ko at bumaba narin at binuksan kuna ang pinto para makalabas ang kambal.
Pag kalabas palang nila ay tumakbo na sila papasok napansin kurin na may sugat si princess kanina hindi ko napansin dahil sa galit ko at pag alala.
"Oh my okay lang ba kayu apo ko twins bakit may sugat ka princess anong nangyari, apo nadapa kaba may umaway ba sainyu, sabihin nyu sa Lola anong nangyari? - rinig kong tanong ni mom sakanila pero tinig nan lang sya ng kambal.
"Hindi ba kayu tinatanong ng Lola nyu bakit ayaw nyung mag salita, pipi naba kayu ha...- Sigaw kong sabi sa kanila.
"First wag mo naman silang sigawan na tatakot na sila sayu ohh" sabi ni Shan.
"Oo nga naman anak wag mo naman silang sigawan ng ganyan lalo silang hindi mag sasalita sa ginagawa mo, at higit sa lahat dapat ikaw ang nakaka intindi sa kanila dahil ikaw ang ama hindi ganyan ang pag kausap sa anak alam mo naman kong bakit sila naging ganyan hindi ba dapat higit sa lahat ikaw ang umiintindi sa kanila at nakakaunawa ng kalagayan nilang ganyan, hindi naman ganyan ang pag papalaki ko sayo, sainyo bakit ka naman naging ganyan anak. " Umiiyak na sabi ni mom sakin.
Tahimik lang ang mga kaibigan ko hindi na sila nag salita yung kambal umakyat na sa kwarto nila si mom naman ay sinamahan ng kapatid ko sa kusina para uminon ng tubig paniguradong lagot ako nito kay dad mamaya pag dating non galing sa company namin.
"First tama si tita kanina dapat hindi mo sila sinigawan ng ganon." - kurt
" Oo nga first dapat inintindi mo muna sila, alam mo naman kung bakit sila naging ganyan. " - Shan
" Bro payung kaibigan lang ha ang amin lang naman sana gusto namin na pag tuunan mo naman ng pansin ang kambal mo hindi mo ba na papansin na ang layu ng loob nila sayo satin kila tita hindi mo ba talaga kayang mag paka tatay sa kanila kasi kung hindi dapat iniwan mo nalang sila sa bahay amponan dati pa hindi yung lumalaki sila dito na ganyan andito ka nga pero wala ka namang oras sakanila ngayun alam namin kong ano ang iniisip nila na wala na nga silang Ina parang wala narin silang ama sa mga ginagawa mo pinapakita mo sa kanila na parang okay lang sayu kong anong mangyari sakanila, okay lang sayu kong mawala sila sa Buhay mo. Bro wake up bro baka isang araw magising kanalang na wala na talaga sila sayo, Hindi mo naman siguro gusto na lumaki sila na may galit at hinanakit sayo bro isipin mo kong gano sila ka importante at kahalaga sayo, kasi baka bukas o sa susunod na araw pagsisihan mo na hindi mo sila napag tuunan ng pansin at pagaaroga hindi mo sakanila na paramdam na may ama pa sila hindi mo pinaramdam sakanila kong gano kasaya sa pakiramdam na may ama silang matatawag, Bakit bro naranasan mo na bang tawagin ka nilang daddy tiningnan kana ba nila na parang ama nila diba hindi. "- mahabang sabi ni KEEHAN.
Ngayun lang sya nag salita ng mahaba lahat kami napa tunganga dahil sa pag salita nya ng mahaba kadalasan kasi tahimik lng sya o di kaya ay aalis nalang basta basta kaya alam kong seryuso sya sa mga sinabi nya at tama nga naman sya kailan nga ba ako tinawag na daddy ng mga anak ko ni favorite color nga nila hindi ko alam kong anong gusto nila maging paglaki nila.
Sa ngayun ay nandito na ako sa kwarto ko at nag iisip sa mga sinabi ni keehan ayaw kong dumating ang araw na pagsisihan ko ang lahat.
Gusto kong maranasan ang pagiging mabuting ama sa kanila kahit hindi ko alam kong saan ako mag sisimula hindi korin alam kong gusto paba nila ako maging ama kasi ni isang beses hindi nila yun naranasan mula sakin hindi ko nga alam kong bakit ako naging ganito hindi naman ako ganito naiinis ako sa sarili ko kasi sarili kong anak ang napag iinitan ko, sana mapatawad pa nila ako at matanggap bilang isang ama nila.