NAPAKAGAT labi si Aryane saka mainit ang mukhang pinagmasdan ang nakangiwing si Logan. Bakas ang pagkalito sa mata ng lalaki. He can't let him take control of her anymore.
She made that promise to herself.
"Get out!" Mariing utos niya dito. He looks confuse. "Were done long time ago kaya wala kang karapatang gawin 'to." She said in low but firm voice. Mukhang nagulat rin ito sa ginawa.
"I'm sorry I, just..."
"Please leave." Hindi siya kumurap habang nakipagtigan dito. She knew he just wanted to fvck her. Kahit pa gusto niya 'yon, she has some pride left in her. Walang paalam na tumalikod na lang si Logan. Napapikit siya saka huminga nang malalim.
Mukhang nagmature na rin naman siya. Dahil nagagawa na niyang pairalin ang katinuan kaysa sa init nang katawan niya. Pero nanunuyo ang lalamunan niya, kaya napilitan siyang lumabas sa silid.
Nakasalubong niya si Manang Cora.
"Hija, may nangyari ba sa inyo ni Logan, parang galit, namumula ang mukha." Takang tanong nito.
"Ah, wala ho---hinatid lang niya si Timmy sa kuwarto." Naiilang na paliwanag niya dito. Tumango tango naman ito.
"Ewan ko ba sa inyong dalawa, parang lagi kayong galit sa isa't isa. lately." Komento pa nito. Ganun ba ka obvious na hindi siya komportable sa presence nito. "Pero nong nalaman naman niyang umuwi ka halos tumakbo para salubungin ka. Mas excited pa nga sa kuya Miggy mo." Dagdag pa nito. Pero pinili niyang ngitian na lang ito.
Talaga bang natuwa itong bumalik siya.
As if ni wala nga siyang natangap na message dito sa limang taong nakalipas. Kahit paano umasa rin siya noon. Kaya paminsan-minsan binubuksan niya ang private phone niya. Sa lahat nang ibinigay nito sa kanya noon. Ang cellphone lang ang dinala niya, dahil naroon ang mga memories nila.
And she still has that phone, she just make sure na walang makakakita. Lalo na si Timmy. Alam niyang nagiging selfish siya, pero siguro kapag nauunawaan na siya nang kanyang anak, saka niya masasabi kung sino ang ama nito.
LOGAN was furious as he head home. Masakit pa rin ang labi niyang kinagat ni Aryane kanina. Mukhang nagkamali siya. At kasalanan niya 'yon dahil nagpadala siya sa kanyang emosyon.
She aroused him kaya hindi niya nagawang pigilan ang damdamin niya. Pagdating kay Aryane, nawalan na siya ang kontrol.
Pero mukhang wala na siyang epekto kay Aryane. Kaya nito ginawa 'yon. Pero hindi matangap nang utak niyang wala na itong init na nararamdaman para sa kanya. In a span of second, naramdaman niya ang pagtugon nito bago ito nag bago nang isip. And bit his lips.
Ibang iba na talaga ito, she was not the same woman that he can still order around. At madaling sumunod sa lahat nang gusto niya.
"Bakit ano bang gusto mong gawin sa kanya, you have Natalie." Tudyo nang konsensya niya. Naihilamos niya ang kamay sa mukha.
He must stop his madness. Hindi tama ang ginagawa niya. And Aryane was right matagal na silang tapos. Pero paanu niya gagawin 'yon kung para itong magnet na hindi niya matakasan dahil patuloy siyang hinihila palapit dito. Kaya nagpasya siyang bumalik na lang nang pad niya.
Madaling araw na nang nakarating siya sa Manila. He was so tired driving kaya nakatulog kaagad siya paghiga niya.
Kinabukasan. Nagising si Logan sa tunog ng doorbell sa kanyang pinto. Ayaw sana niyang pansinin 'yon dahil inaantok pa talaga siya, pero pagtingin niya sa wall clock ay pasado alas sieyete na. Kaya napilitan siyang bumangon.
Pagsilip niya sa peephole, naroon ang inip na inip nang si Natalie. Kaya napilitan siyang buksan ang pinto.
"Why can't you just give me the passcode, para hindi ako nag-aantay dito lagi." Inis na reklamo nito.
"This is my private space, Natalie. Alam mong ayaw ko nang abala." It was a lie. Ayaw lang talaga niyang ibigay ang passcode. Dahil ayaw niyang magstay ito araw-araw sa kanyang pad. She was like that when they were together. Kaya parang nawalan siya nang privacy.
"Pero si Aryane alam ang passcode mo." Sulsol nang utak niya. But he ignore it.
"What do you want?" wala sa mood na tanong niya dito.
"Aren't you going to let me in?" Noon lang niya napagtantong naroon pa rin sila sa may pinto. Pinapasok niya ito. She went straight to his room.
"Aalis ako nang ten o'clock. You can't stay here." paliwanag niya.
"Why not?" Masamang tingin ang ibinigay nito sa kanya? Then flip her hair, sabay taas kilay. "Sabihin mo nga sa akin Logan, are you even interested in me? Kasi fiancé kita but its--- its feels like you don't care anymore. When was the last time we make love huh!" Nanunumbat ang bawat salita nito. And it pissed him off. Pero wala siyang planong makipag-away dito.
"Hindi mo ba nakikitang masyado akong busy--- I"
"Busy saan, doon sa babaing may anak? What was that b*tch name again." nanunuyang saad nito.
"f**k! Don't call Aryane that. You don't know her." Angil niya dito. Pero nakakainsultong ngiti ang ibingay sa kanya ni Natalie.
"So I was right? The moment I notice how you look at that b*tch--- I knew it! You like her do you?" Para siyang sinuntok sa sikmura sa sinabing 'yon ni Natalie at napatitig dito. "Huh, don't tell me hindi mo alam na gusto mo siya. Are you so lame to realized that?" Mapaklang saad nito. She walked toward him, at nang makalapit ay pinaglandas nito ang mahahabang daliri sa dibdib niya. "Pero huwag mong kakalimutan, Logan you promised to marry me. And I won't allowed you go back on you're words on me, dahil sa disgrasyadang babaing 'yon. Alam kong hindi siya pinanagutan nang lalaki niya noon---"
"Enough!" May diing sigaw niya dito. "Hindi mo siya kilala para husgahan mo siya nang ganyan."
"I don't have to knew her. But I can't let her take my man away from me. Akin ka lang!" Deklara nito. "Wala kong paki-alam kahit na sinong babae pa ang mayroon ka. But I can't let them take you." Her voice soften. Parang iiyak. Saka ito yumakap sa kanya.
Parang gusto niyang pag-sisihan ang naging pangako niya dito noon nang magkabalikan sila pagkatapos magkita sa Hong Kong.
She told him everything what had happened kaya hindi nito nagawang puntahan siya nang maaksidente siya noon.
She lost her contract sa dati nitong agency. Dahil naluko umano ito nang agency na nag-offer dito nang malaking halaga para sa mga fashion show na gagawin ni Natalie. Pero lumabas na fake ang agency at hindi binayaran ang mga modelo. Kaya naghirap umano ito sa New York. At nahiya itong lumapit sa kanya. Huli na raw nang malaman nitong naaksidente siya.
Nang malaman niya 'yon, nagpasya siyang tulungan si Natalie. Para makabawi. Nagawa niyang magsponsor sa fashion show para lang mabigyan ito nang malaking project. Kapalit nang pagpayag nitong bumalik ito sa bansa. Ganun niya kamahal si Natalie. Iyon ang alam niya.
Kaya siya noon nang pasyang makipaghiwalay na kay Aryane. Naguilty kasi siya noon. At pinili niya si Natalie.
Pero ngayon bakit pakiramdaman niya mali ang pasya niyang ito ang pinili niya.
NAGING tahimik ang sistema ni Aryane sa nakalipas na apat na araw. Pagkatapos nang ginawa niya kay Logan ay ilang araw na niyang hindi ito nakita sa bahay nila. At dahil bored siya, sumama siya sa kanyang ina nang ayain siya nito sa main branch ng Sweet Cakes Shop nito. At first glance na in love talaga siya sa interior nang shop. Napahugot siya nang malalim na paghinga nang maamoy niya ang amoy nang vanilla.
"So what can you say, hija. Ang ganda diba?" Bakas ang kasiyahan sa mukha nito. Ayon dito dalawang taon pa lang ang shop pero nagkaroon na ito nang apat na branch sa ibat' ibang parte nang Manila.
Sa ina niya nakuha ang hilig niya sa baking.
And her first bake when she was fifteen was complimented by Logan kaya sobrang na-inspired siya.
Sinaway niya ang sarili sa pagdaloy nang alaalang 'yon. Ito ang dahilan kaya nagustuhan talaga niya ang baking. At nang nagkaroon sila nang affair. She often made him his favourite fruit cakes. HIndi ito mahilig sa cakes pero pagdating sa fruit cakes niya, napapakain talaga ito.
There she can't help but think about him. Noong nasa Canada siya, she made all kinds of cakes, maliban sa fruit cakes. Because that made her remember him.
"Ang ganda po, at ang elegant nang ambiance." Totoong komento niya.
"I see." Hinarap siya nang ina. "What if you help me run the business, anak. Medyo na hihirapan na kasi akong imanage ang ibang branch. Ang kuya mo naman, walang hilig sa ganito. Ang daddy mo, laging busy sa business niya. Iyong malaking shop ko sa Makati, once a month ko lang nadadalaw. At iyon ang pinakamalakas sa lahat nang shop. But I can't personally attend the shop. Alam mong ayaw ko nang mahabang biyahe dahil sa traffic. Kaya Please..." nagpacute pa ito.
"Pero Mom, may trabaho ako sa Canada. I need to go back in a month. Nakakahiya sa partners ko." Paliwanag niya.
"At least you extend a few months, hanggang sa makahanap ako nang realiable na tao, or you might like it here. Para malapit lang kayo sa amin." Nakiki-usap na turan nito.
Hindi niya magagawang tangihan ang ina. Sa limang taong wala siya, she did understand her. Kaya hindi naman siguro masamang pagbigyan niya ito. Beside she might not be even needed sa business nila ng kaibigan sa Canada. Krishna runs the business well. She just want to run away from Logan.
Siguro naman hindi na ito lalaptit pa sa kanya dahil sa ginagawa niya.
"I'll talk to Krishna about it, pero until makahanap ka nang right employee." Sumimangot ito.
"Okay, fair enough. At walang bawian."
" Oo na po, I'll help you find the best one."
"Kung ganun, pumunta tayo doon, para makita mo ang place. Excited na sabi nito. Wala naman siyang nagawa kundi ang pumayag na lang.
Pero pagdating nila sa lugar, parang gusto na niyang bawiin ang pagpayag niya. Dahil ang lugar kung saan naroon ang shop nito, ay sa mismong building kong saan naroon ang pad ni Logan dati--or hindi siya sigurado kong naroon pa rin ito. But he owns that building at ang dalawa pang katabing gusali.
Why there of all places? Napapalunok na sumunod na lang siya sa ina.