Bazı adamlar, incitmeden sevemezdi..
Kırardı, dökerdi, yangınlar bırakırdı arkalarında…
Bazı adamlarsa, tüm geçmişi unutturur, parmak uçlarından öperdi.
Cemal Süreya
Birinci açıklanıp da herkes çığlık çığlığa bağırırken birden biri kolumdan tutup çekince neye uğradığımı şaşırdım bir an. Kimdi bu?
"Bırak beni." diye bağırırken o seste kendi sesimi ben bile zor duymuştum. Başka birinin duyma ihtimali söz konusu bile değildi bu yüzden.
Konser salonundan çıkınca sesler biraz daha azalmıştı ama “Bırak!” diye bağırmama rağmen karşımdaki kişinin beni bırakmaya niyeti yoktu.
Çocuk beni arabaya bindirince şoför koltuğundaki kişiye şaşkınlıkla bakakaldım.
"Sen... Ne istiyorsun benden?"
"Ben değil canım, kimin ne istediğini göreceksin sabret."
Çırpınmalarım bir işe yaramazken, gideceğim
