"Ben bu kızı sevmedim." diyerek kollarını göğsünde birleştiren Pelin'e baktım gözlerimi devirip. Sevsen zaten şok olurdum annecim. Tersini hiç düşünmemiştim bile. İnan bana bak.
"Evet. Biliyorum. Ama yüzüne söylememize gerek yok. Değil mi canım?"
"Neden? Sevmiyorsam bilmeli."
"Pelin... Bak ben yavaş yavaş deliriyorum. Yahu seviyorum da deme Sevmiyorum da deme. Sadece sus. Olur mu?"
"Susarsam Can amcam anlar ki."
"Olabilir. Önemli olan onun anlayıp anlamaması değil zaten. Anlatabiliyor muyum?"
"Anladım. Yalan söyle ve otur köşede diyorsun. Bu biraz kötü örnek olmak değil mi?"
"Hayır canım. Bu, hayat. Birini sevmediğinde gidip yüzüne aa merhaba ben seni sevmiyorum biliyor musun demezsin Pelincim. Hissettiklerini kendine saklarsın ve olur biter. Anladın mı beni?"
'Of. Tamam. Anladım.
