MINDY
Bazen tüm hastaneler için üretilen özel bir koku olduğunu düşünüyordum. Hepsi aynı kokuyordu. İlaç, dezenfektan, hastalık ve çaresizlik… Ben de şimdi bir hastane köşesinde otururken, böyle hissediyordum. Hasta ve çaresiz.
Hâlâ olanları algılamakta zorluk çekiyordum doğrusu.
Kral ölmüştü. Her şey bitmişti.
Fakat bazılarımız için bedeli ağır olmuştu.
“Sana kahve getirdim,” dedi bir ses yanı başımda. Bakışlarımı yerden kaldırdığımda, yanı başımda durmuş bana kahve uzatan Henry’le karşılaştım.
Son olaylar bir film şeridi gibi geçiyordu gözlerimin önünden şimdi. Henry’nin bana doğru koşuşu, kendini bana siper edişi çıkmıyordu aklımdan bir türlü.
“Sağ ol,” dedim kahveyi elinden alırken.
“Nasılsın?”
“İyi olmaya çalışıyorum,” oldu karşılığım. Artık iyiyim deyip olmadığım bir ruh h
