TAYLOR
Calla’yla odamızdan çıkıp aşağıya indiğimiz sırada buldu bizi Henry. Tam merdivenlerin başındaydık ki adımı seslendi.
“Taylor!” Dönüp baktık ikimiz de derhal ona. “Seninle biraz konuşabilir miyiz?”
Calla ve ben birbirimize baktık aynı anda. İşte yine aynı noktaya gelmiştik. Henry’le ilgili daima karmaşık bir şeyler vardı. Benimle ne konuşmak istiyor olabilirdi ki?
“Ben aşağıya iniyorum o halde,” dedi Calla yanımda “Seninle aşağıda görüşürüz.” Sonra da bizi yalnız bırakıp gitti.
“Konu nedir?” diye sordum hemen.
Etrafına bakındı temkinli bir şekilde “Burada olmaz.”
Pekâlâ, bu tavırları meraktan çok endişelenmeme sebep oluyordu. Henry önümde harekete geçti ve kendi odasına doğru ilerlemeye başladı. Öyle hızlı yürüyordu ki neredeyse ona yetişmekte zorlanıyordum. Odasına gelir ge
