Zeynep Mahsaroğlu...
"Her şeyi yanlış anlamışsın!" dedi ve dudaklarıma yapıştı. Şoktan ne yapacağımı bilemedim. İki elim havada kaldı. Kendimi geri çekmeliyim ya da Rızvan'ı itmeliyim. Şoktan yapamıyorum. Rızvan iki eliyle yüzümü tutmuş, biraz daha kendine çekiyordu. Bu, benim şoktan çıkmam için yeterli hamleydi. İki elimi Rızvan'ın göğsüne koyup ittim. Rızvan bir iki adım sendeleyerek benden uzaklaştı. Ben ona sinirle bakarken, o bana sırıtıyordu.
"Bu ne cesaret? Ne hakla beni öpersin?" diye sinirle konuştum. Bağırmıyordum. Konak halkının başımıza toplanması, en son isteyeceğim şeydi.
Rızvan:
"Seviyorsun beni." deyip sırıtmaya devam etti.
Bir elimi alnıma, bir elimi belime koydum. Gözlerimi kapatıp derin derin nefes aldım.
"Sevmiyorum." dedim net bir şekilde.
Rızvan sanki söylediği
