"ขอบคุณมากนะคะที่เข้ามาช่วยไว้" ฉันยกมือไหว้ขอบพระคุณผู้มีศักดิ์เป็นอาจารย์หลังจากที่คนพวกนั้นเดินออกไปจากร้านอาหารแห่งนี้ ก่อนจะเหลือบสายตามองหาลูกชายของผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยความรู้สึกกดดัน เพราะเธอคนจะได้ยินได้ฟัง และ รับทราบถึงสถานะความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับเฟิร์สไปเรียบร้อยแล้ว
"มองหาเฟิร์สอยู่เหรอจ๊ะ?"
"...เอ่อ ค่ะ"
"พอดีว่าเฟิร์สมีธุระด่วนที่ต้องไปทำ คงไม่กลับเข้ามาแล้วล่ะจ้ะ ก็เลยฝากฉันให้มาบอกหนูว่ากลับก่อนได้เลย...ไม่ต้องรอ"
"เอ่อ...อย่างงั้นเหรอคะ ถ้างั้นหนูขอตัวก่อน ขอบคุณอีกครั้งนะคะอาจารย์"
"ไม่เป็นไรจ้ะ...เชิญตามสบาย"
คำกล่าวของอาจารย์ทำให้ฉันนิ่งไปชั่วขณะ ไม่คิดว่าเฟิร์สจะทิ้งฉันไว้ดื้อ ๆ แบบนี้ แต่ก็เอาเถอะ....ธุระที่ว่านั่นคงจะด่วนแล้วก็สำคัญมากจริง ๆ ไม่งั้นก็คง...ไม่ทิ้งฉันไว้แบบนี้
เวลาต่อมา
ซ่า! ... ซ่า...!
ทันทีที่ก้าวขาลงจากรถแท็กซี่ ฝนเจ้ากรรมก็ดัน
