[21/2]
22.00 น.
เกือบทั้งวันที่ชลกันต์ยังอยู่ร่วมงานของปกป้องจนจบ กว่าจะพาใยบัวกับลูกกลับมาบ้านได้ก็เย็นมากแล้ว พอถึงบ้านใยบัวก็ต้องพาลูกขึ้นมาอาบน้ำล้างตัว หาข้าวหาน้ำให้ใยไหมได้กินก่อนที่จะพาเข้านอนด้วยความเพลีย
“แง~ งืออออ~”
กระทั่งในช่วงดึกคืนนี้ปกติแล้วใยไหมไม่ค่อยงอแงร้องไห้มากนัก ทว่าวันนี้กลับไม่ใช่แบบนั้น ใยบัวเอามือไปสัมผัสที่ตัวของลูกน้อยจึงได้รู้ว่าที่ลูกร้องเพราะกำลังไม่สบายอยู่
คนเป็นแม่เมื่อรับรู้อาการไม่สบายตัวของลูกก็ยิ่งตกใจ ในเมื่อช่วงหัวค่ำใยไหมยังปกติดีอยู่ ตอนป้อนข้าวตอนให้นมก็ยังไม่งอแงแบบนี้ ทว่าตอนนี้ทั้งตัวของใยไหมกลับร้อนขึ้นเป็นไฟ
ใยบัวรีบอุ้มเจ้าตัวน้อยด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะรีบสาวเท้าวิ่งไปเคาะห้องข้างๆ ของชลกันต์ ด้วยความรวดเร็ว
ก๊อกๆๆๆ
“แง๊~~ ฮือออๆ” เสียงเคาะประตูแบบรัวใส่บวกกับเสียงร้องไห้ของเจ้าตัวน้อย ที่ดังขึ้นเรื่อยๆ จากหน้าประตูห้องของชลกันต์
