เวลาเดียวกัน อันธิตาเผลอหลับไปนาน ขณะที่กษิดิศหลับทีหลัง ก่อนหลับเขาห่มผ้าให้หญิงสาว แล้วรั้งร่างนุ่มเข้ามากอด จูบจนพอใจจึงค่อยผล็อยหลับไปในภายหลัง กระทั่งเวลานี้ อันธิตาซึ่งนอนเต็มอิ่มจึงค่อยๆ ลืมตาขึ้น ท่อนแขนที่พาดทับเอวกิ่วทำให้หญิงสาวชะงัก ใบหน้างามหันไปมองคนที่นอนซ้อนอยู่ข้างหลังแล้วถอนใจ ก่อนพลิกใบหน้ากลับไปทางเดิม ดวงตาเป็นประกายสุข ยอมรับว่าเวลานี้หัวใจของหล่อนกำลังแบ่งแยกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งกำลังมีความสุขและบอกให้ยึดเขาไว้เป็นที่มั่น แต่อีกฝ่ายกลับบอกให้ถอยห่างเขา ไกลเท่าไรได้ยิ่งดี เพราะขืนใกล้ชิดมากกว่านี้ โอกาสเสียใจย่อมมีมากขึ้นเท่านั้น
“จะทำยังไงดีอัน” เสียงหวานดังขึ้น เมื่อเกิดคำถามเดิมซ้ำอีกครั้ง เป็นเวลาเดียวกับที่อ้อมแขนของคนด้านหลังกระชับแน่นขึ้น และไซ้ริมฝีปากจูบแก้มหอมกรุ่นเบาๆ จนหญิงสาวต้องเอียงหน้าหนีพลางร้องห้าม
“พี่ดิศ ตื่นแล้วก็ลุกสิคะ”
หญิงสาวพลิกตัวหันมาดัน
