Chapter 17

1234 Words

Nakaramdam ako ng hiya sa ginawa. Pinatay ko ang tawag at humarap sa salamin. Ako pa talaga ang nag-suggest non sa kanya. What am I thinking? Ganon na ba ako kasabik? Napansin kong iba ang itsura ko ngayon. Hindi ako mahilig magsalamin pero parang kumikinang ang balat ko ngayon, pumuti ba ako o sadyang kulang lang sa wastong tulog kaya maputla. Naisipan kong libangin ang sarili ko sa ibang bagay habang nagpapahinga si Meghan sa kwarto ko. Binuksan ko ang TV sa sala at nagpagpasyahan manuod ng movie. Pinanuod ko ang palabas na napanuod ko na pero gustong-gusto kong ulit-ulitin. It's about a woman protagonist who didn't know where she belongs, she's courageous yet fearful. "I'm afraid the result will tell me I have to leave my place, but I'm more afraid that it'll tell me to stay."

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD