Okuldan sonra Gece’yi evine bırakıyor, bu arada ona hissettirdiğim olumsuz hislerden kurtulabilmesi için neşeli bir görüntü çizmeye çalışıyorum. Kalbim, ruhum ve zihnim çok huzursuz olsa da Gece’nin yanındayken biraz olsun iyi hissetmeyi başarabiliyorum.
Birlikte vakit geçirmeye çok alışmış olsak da her an yan yana olamayacağımızı biliyoruz. Yine de onu evine bırakırken bu tuhaf bir şekilde bana ayrılık gibi hissettiriyor. Belki de Ahmet’i görmek zorunda olacağım içindir, bilmiyorum.
Paravan şirketimizin gösterişsiz binasına istediğimden çok daha kısa sürede ulaşıyorum. Adımlarım beni geri geri götürmeye çalışıyor. Defalarca geldiğim bu yer bana garip bir şekilde yabancı hissettiriyor. Daha önce buraya hiç gelmemiş, birilerinin hayatını hiç mahvetmemiş, hevesle işimi bitirmeyi beklememiş
