CHAPTER 42
Chapter 42 Hindi na ako umimik at pumirmi na lamang sa aking upuan. Nakanguso siyang pinapanood sa pagmamanehon at sa tuwing binabalingan niya ako ay pinagtaasan ko lamang siya ng kilay. Shocks, he's really here. He didn't inform that he will go home today. Was he get some rest man lang ba bago pumunta sa school para sundin ako? He isn't look tire while seriously driving... but I think he didn't get some rest first! Pagod siya sa byahe at pagod din siya sa event na pinuntahan niya dapat ay nagrest man lang muna s'ya. Yes, I miss him already and I'm happy that he's here right now... pero sana naman ay may pahinga siya. Makakapag-antay naman ako kung sakaling mas pinili niyang magpahinga muna. "Are you not tired?" tanong ko nang hindi na makayang basahin siya. "I'm not. I get some rest
- Writer
