“Sure ka?” tanong ni Melody.
“Oo nga, promise!” sabi ko, pilit tumatayo.
Pagbaba ko ng paa sa sahig, okay naman sa una. Pero nang tumayo ako nang tuluyan, may bahagyang pag-ikot ang paningin ko.
“Whoa,” bulong ko.
Agad lumapit si Ashton. “Dahan-dahan lang.”
“Okay lang ako,” depensa ko, kahit nakakapit na ako sa braso niya.
Isang segundo lang ang pagitan. Bigla niya akong binuhat.
“Ashton!” sigaw ko, totoong nagulat ako nang sobra sa ginawa niya.
Parang bata lang niya akong kinarga sa mga braso niya.
Isang kamay sa likod ko at ang isa ay sa ilalim ng tuhod ko. Parang wala lang ang bigat ko sa kaniya.
“You look pretty for a patient, Aviona,” bulong niya.
Nanlaki ang mga mata ko. “Ibaba mo ako!”
“Hindi ka pa stable,” kalmadong sagot niya. “I will just carry you to the car.”
Napa
