Third Person POV
Nang sumunod na araw, hindi pa rin maalis ang bigat sa dibdib ni Ashton.
Maghapon siyang tahimik. Hindi siya pumasok. Hindi rin siya sumama sa mga kaibigan niya. Nakahiga lang siya sa kama, nakatitig sa kisame, paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang bawat salitang binanggit sa kaniya ni Aviona.
“Ayaw na kitang makita kahit kailan…”
“Wala kang pangarap sa buhay…”
Parang may nagre-replay na sirang plaka sa utak niya. She insulted him with her hurtful words.
“You know my dreams, Aviona… I thought…. I thought you understand me well.”
Kumuyom ang mga kamao niya. Hindi niya malaman kung ano ang nagawa niya at biglang nagbago ang trato sa kaniya ni Aviona.
Naalala rin niya ang lalaking kausap nito. Masaya ang ngiti nito habang kausap ang lalaking iyon. Pagdating sa kan
