“Bakit ano ka ba niya? kanang kamay?” tugis ko sa kaniya.
“Parang gano’n na nga. Ako ang ultimate runner boy at alalay niya!” buong pagmamalaking saad ni Bobby kaya natawa ako.
Mabait at masipag din mag-aral itong si Bobby. Gaya ko ay scholar lang din dito sa school at nagtatrabaho para makapag-aral.
“Oo na… sige na. Salamat kamo!” bumaba ang tingin ko sa mga bulaklak. Totoong magaganda nga talaga. Nakakakilig.
Umalis na si Bobby at iniwan akong nakaupo roon… ang bouquet ng mg rosas ay nasa kandungan ko. Inilapag ko sa tabi ko ang mga tsokolate.
Isang ngiti ang ayaw talagang mawala-wala sa mga labi ko.
Hindi naman ito ang first time na nakatanggap ako ng mga bulaklak at chocolate. Hindi ko lang malaman kung bakit kakaiba itong pakiramdam ko ngayon.
Habang inaayos ko ang bouquet sa
