“Grabe, ang linis niya magmaneho,” sabi ng isang lalaking nakapamaywang. “No one can really beat our own McQueen.”
“Correct! He’s the king!” komento pa ng iba. Iyong mga babae naman ay halos mapatid na yata ang mag ugat sa lalamunan kasisigaw ng pangalan ni Ashton.
Habang ang iba, todo apak sa silinyador, hindi alintana ang panganib, si Ashton ay parang nakikipag-usap sa kotse niya.
Alam niya kung kailan bibitaw, kailan aarangkada. May isang sasakyan pa ang muntik nang bumangga sa marker, nag-spin kaya napamura ang crowd.
Ako naman, hindi ko namalayang mahigpit na pala ang kapit ko sa jacket na iniwan niya sa akin kanina. Pinagpapawisan ang palad ko. Bawat segundo, parang humahaba. Lalo pang lumalakas ang dagundong ng dibdib ko.
Sa huling straight, dikit na dikit ang dalawang sasakya
