DUY BENİ

İLK GÖRÜŞ

tuğçe yılmaz

merhaba ben TUĞÇE köylü kızı ama öyle sıradan biri değil ailesini karşısına alan bir kişi

çünkü ailem benim okumama izin vermiyor o yüzden bende okumuyorum işte buna

kader denir benim kaderim de böyle yazılmış okula gitmediğim için mecbur tarlada

çalışmak zorundayım sabah gidip akşam geliyordum ve bu hayatan bıkmış durumdayım

kimse beni duymuyor kimsenin umurunda değilim ve birlikte karar verdi bu akşam köyden

kaçıcaktım ve akşam oldu herkes uyuduğunda eşyalarımı toplayıp evden çıktım ama

yanımda ne para ne birşey yolda bir araba gördüm mecbur otostop çekecektim ama araba

beni neredeyse ezip geçicekti ama bir otobüs gördüm hemen bindim sabah olduğunda

beni armaya çıkarlardı ve beni öldürürler aslında asıl hedefim okumak ama şuan bana

en gerekli şey kalacak bir yer lazımdı bu yüzden çalışacak bir yer aramam lazım hemen

dışarı çıkıp iş aramaya başladım ama burası İstanbul çok kalabalık üstüm başım

buraya hiç uymuyor herkes bana bakıyordu bir anda arabadan bir adam indi ve

gözler onun üstüne gitti ama adam çok yakışıklıydı kim bilmiyorum ama ünlü

birisi olmalıydı herkes resim çekinmek istiyordu ama ben yoluma devam ettim

ve hiçbir iş bulamadım kalacak bir yerde yoktu sanırım buraya geldiğime pişman

oldum yanımda sadece yemek yiyecek para vardı hemen yiyecek bireyler aldım

çok acıkmıştım yemeğimi yedim ve bir bankta uyuya kaldım