DARE TO LOVE ME

CHAPTER 9

(Hera's POV)

I still don't get it.

What his deal? Minsan nararamdaman kong parang gusto niya ako. But sometimes , he acts like we don't know each other.

Minsan he's friendly but eventually he gets angry. May PMS ba siya?

After he said those sentence last night, he left me hangging there. Kumbaga, nabitin girl >.<

Sana hindi nalang niya sinimulan kung hindi man lang niya tatapusin ಠ_ಠ.

"Miss..."

Kung gusto niya ako, sabihin niya ng pag-usapan namin.

"Miss..."

Hindi naman kasi ako manghuhula para malaman kung may feelings ba siya o wala.

"Miss--"

Hindi itong kusa niya akong susunggaban tapos bibitinin niya pa--

"MISS!" Napalingon ako kay manong driver.

Tumingin ako sa labas. Oh! Nandito na pala ako -.-

"Sorry po." Kinuha ko ang wallet ko para magbayad tas lumabas na ng taxi.

Kasalanan ito ni Zach (╯︵╰,)

Pumasok na ako sa shop.

Oo... maaga ako kasi wala akong tulog. Sino ba naman ang makakatulog kung may iniisip kang hinayupak na tao.

Medyo napahiya pa ako sa sarili ko nung bigla siyang umalis patungo sa unit niya.

Nakakaimbyerna!

Hays...

I look at the clock, 6:00 am. Nagsimula na akong maglinis. Konti nalang ang kailangan sa likod for construction baka mamaya or bukas ay tapos na sila.

After an hour ay may narinig na akong ingay sa labas. Lumabas ako para e check kung sino.

"Magandang umaga, ma'am." Bati ng mga worker.

"Good morning." I gave them a smile at binuksan ng lubusan ang pintuan para makapasok na sila at ang mga gamit nila.

Mamaya pa yun sina mama. Ang layo ng Batanggas, bakit ba kasi ayaw nilang mag stay muna sa condo para hindi hassle sa kanila.

Alam kong tatadtarin nila ako ng bunganga nila pagdating nila. Mom, is so damn worried last night. So I really give her assurance that I'm okay. Pati si Tita, parang naging dalawa ang nanay ko nito.

Nga pala dad called me last night too and he's sorry kung bakit hindi siya nakapunta dahil nagka problema sa kompanya. It's a game company by the way.

I continue my work, ngayon ay magpe-paint ako ng walls. I know how to paint, hindi ako tanga guys, may silbi ako ako sa mundo.

While painting ay pilit kong inaalis ang mukha ni Zach sa isip ko. His face while kissing me. His face when he said those words. His face.

Bakit ba lagi siya. Alisin mo na nga yang monggol na yan sa isip mo, Hera. Walang magandang maidudulot kung lalapit pa ako sa kanya. I should act like I don't know him too, kaya ko ring gawin yun, hindi lang siya.

"Ma'am?" I turn around nang may tumawag, isa sa mga worker.

"Yes?" I ask while smiling, baka hihingi ng tubig.

"Okay lang po kayo?" Nagtaka naman ako sa tanong niya.

"Po? Ahmm... Yeah." But he pointed at my back. The wall. I turn around...

"Oh my God!" I quickly drop the roller. Instead na white ang e paint ko ay naging pink na. I look at the wall and the paint below me. Saan galing si pink?

"Patuyuin nyo po muna, tapos patungan nyo po ng puti kapag tuyo na, ma'am" napalingon ako sa kanya.

"Oh, ok. Thank you." Nasapo ko ang aking noo. Concentrate ka nga kasi Hera. Bakit ang tanga tanga mo. Wala na akong silbi sa mundo nito.

May cellophane cover ang couch kaya naupo muna ako. Tulala. Inaalis ang mokong sa isip ko.

Bakit ba kasi sa lahat ng lalaking magiging anak ni Tita, bakit si Zach pa? Bakit siya pa ang naka one night stand ko sa Paris? Bakit siya pa? Bakit?

I sigh in disbelief.

"HERA!!" Nagulat naman ako ng biglang sumulpot si mom at sinunggaban ako ng yakap. Nakiyakap din si Tita.

"I'm okay. Someone helped me last night. So, I got home safe."

"Oh God! Kagabi pa kami hindi mapakali dahil sayong bata ka." Mom slap my arm.

"So, we decided to stay with you sa condo para may kasama kang umuwi until you get familiarize sa city." Tita claps like a kid. Sana nuong una niyo pa lang yan naisip.

"That's great then. Libre pamasahe!" Tita laugh but mom slap my back again. Nakakadalawa ka na ma ha.

"Wait, what happened with this?" Tita pointed at the wall. s**t!

"Ohh, I accidentally used a pink without knowinh that it's a pink... So, yeah." They gave me 'what' look. "I just wait to make it dry tapos papatungan ko nalang ng white. Sabi ni kuyang worker kanina." They nodded in unison with 'ah' look.

Kaya tumalikod na ako at lumabas para magpahangin.

Habang pinapaypayan ko ang sarili ko ay may biglang nag park ng sasakyan sa harap ng shop. Parang familiar yung sasakyan.

Biglang may lumabas sa drivers seat na hindi kaaya-ayang pagmumukha. Napatakbo ako pabalik sa loob. s**t! Anong ginagawa niya dito?

Patakbo akong pumunta sa likod kung saan may construction na ginagawa. Maingay dito kaya magandang pampadistract sa isip ko.

Paano niya nalaman ang address ng shop? Malamang sinabi ni ng mama niya. Damn! Kakasabi ko lang na lalayuan ko siya. Hindi siya magandang ehemplo sa aking lifestyle.

Sumandal ako sa may pinto while crossing my arms. Pinapanuod ko lang sila ng biglang may mainit na hininga malapit sa aking tenga.

"Are you their supervisor?" Napalingon naman ako sa hinayupak. s**t! Ang lapit ng mukha niya. Nakasandal yung kamay niya sa dingding sa itaas ng ulo ko habang nakapamaywang yung isang kamay niya while staring at me.

I rolled my eyes at siniko ko siya sa tagiliran habang naglakad palayo sa kanya.

Pinuntahan ko ang wall kung saan may pintura. I touch the pink paint kung basa pa ba pero tuyo na.

"Is this your work? Wow, very artistic." I know he's smirking kahit nakatalikod ako sa kanya. At alam ko ring insulto yung sinabi niya. Minsan hindi ako tanga guys.

Hindi ko siya pinansin at akmang kukunin ko na ang roller to start painting when he grab the roller from my hand. Hindi ko binitawan ang roller. I eyed him while nagsasalubong na itong magaganda kong kilay sa kanya. Ginagalit niya ba ako?

Hinila niya ng malakas palapit sa kanya ang roller kaya napasama ako. I landed in his abs... I mean chest. Bumangga yung ilong ko sa abs niya... chest pa la kaya masakit. Inangat ko ang tingin ko sa kanya at binigyan siya ng 'bwesit ka' look.

He just smirk. "Mom, said I'm less artistic kaya alis ka dyan." Hinawi pa niya ako sa gilid. Edi ikaw na yung hindi artistic! Paki ko! I rolled my eyes and make face at his back. I was about to raise my arm and act like I would punch him but he turn around. I just raise my eyebrow to him then walk away from him.

He just laugh behind my back. Bakit ba kasi siya nandito. Wala ba siyang trabaho? Akala ko ba busy yung life niya.

.

.

Saturday nga pala ngayon. Tsk.

(Zachary's POV)

I can't help but smile as she walks away. Isip bata. Galit ba siya kaya hindi niya ako pinapansin? Dahil ba sa ginawa ko kagabi? Sa halik o sa pag iwan ko sa kanya.

I'm embarassed to ask her. I just left like that to control myself. I'm not courting her but I kiss her many times. Were friends but I don't act as a friend.

I sometimes don't understand myself. I hate the fact that I'm denying everything. I'm just scared. She wants to forget that happened in Paris, but I don't want to. I ask for her friendship, but I over did it. I don't want to admit this feelings towards her but she won't get out of my mind.

I'm coward, I know. I'm just scared that she might distance herself from me if I out of the line. Just like what happened last night. She's avoiding me because I kissed her, or did she remember the night of mom's birthday?

That's why I agreed to help here to see her. I want to apologize. But...

I look at her, nagpupunas siya ng shelf. Iniiwasan niya ako. Not even talking to me.

I just continue paiting the wall baka mas maging artistic pa ako sa kanya.

***

Sa wakas ay natapos ko nang i-paint ang wall dito sa loob. Hindi naman ganun ka laki ang loob ng shop parang kasing laki lang ng living room ko ang loob, except sa banyo na under construction pa.

It's all white, bukas ko na lang sisimulan ang ceiling. I look for mom to brag that I finished it all but she's busy with the workers.

I search for Hera and saw her in the corner busy with her phone. She's smiling while sucking a lollipop in her mouth. I approached her at the back to look what is she smiling about. I walk carefully to not make a noise while slowly walking towards her but I guess she notice. She quickly close her phone and turn around.

"Is that a porn?" Her eyes widened then punch my arm. Napaupo naman ako sa sahig dahil hindi ko inaasahan yun. Sakit nun ah. I was just asking, may mali ba sa tanong ko?

She's grinning like a maniac in this corner so I'm expecting she's looking at something s****l. Did I read her wrong?

She walks away from me but sinundan ko siya. She headed palabas ng shop kay lumabas din ako. Nang makalabas na kami. I grab her arms and pinned her on the wall.

"Arayy... Ano ba! Baka makita tayo nila mama." She tried pushing me but I hold her both wrist.

"I..." She stops moving and look at me. "I just want to apologize of what happened last night, I'm sorry." There! I said it!

I'm waiting for her response but she just stare at me. Giving me that look that I can't figure it out. Is she angry? frustrated? pissed off? I can't figure it out as I stare back at her too. I can't read her.

She looks at me like reading my expression, my reaction, my face. Is she trying to figure me out?

"Sorry for what?" That stop me.

Yeah, why am I apologizing for? For getting angry? For dragging her? For kissing her? For leaving after I kissed her?

"For kissing you." Because that's out of the line.

She looks away.

"This is the first time you apologize after kissing me many times." Her became serious. Is... My reason wrong?

I slowly let go of her wrist. Yeah it's a first but...

"You shoudn't have done something so mature that end up apologizing. That's not good for your lifestyle." She turn her back and walks away without looking back at me.

I sigh as I stare at her back until she get inside the shop.

I rubbed my face with my both hands. The way she said that makes me look like a jerk.

Well... I am a jerk.

That's pretty obvious.

(Hera's POV)

Gusto kong umiyak.

Hindi kasi yun ang iniexpect kong sagot.

'I'm sorry for leaving like that' yun dapat yun eh.

'Im sorry for kissing you'? So pinapalabas niya na mali yung ginawa niya? Na mali yung halikan namin? Na isang kasalanan yun kaya siya nagso-sorry? Hinayupak talaga!!!

Kaya kayo, wag na wag niyong jojowain o papatulan yang hahalikan kayo tapos magso-sorry. Hindi yan healthy.

Kinuha ko ang gamit ko at hinanap si Tita.

"Tita, can I have the key to your car?" Sa kotse muna ako tatambay.

"Here, sweetie." I smiled at her then reached the key from her hand.

Palabas na ako nang makasalubong ko siya. Hindi ko siya tinignan at diretso lang tingin ko sa pintuan. Dinaanan ko lang siya kasi paiyak na ako.

Nang makalabas na ako ay diretso ako sa sasakyan ni Tita.

Hindi ko alam kung bakit ako nasaktan sa sinabi niya. Ganoon ba ka easy ang tingin niya sa akin? Dahil ba sa nangyari sa Paris kaya easy na ang tingin niya sa akin?

.

.

.

Slowly...

.

.

.

.

.

I didn't realize...

.

.

.

.

.

.

I've fallen for him.