บทที่ 35 ความรู้สึกหวงและห่วง ภพธรเห็นภาสกรลงจากรถคันหรูเพียงลำพัง ไร้ผู้ติดตามเหมือนทุกครั้ง จึงยืนรอให้เขาเดินเข้ามาใกล้แล้วกล่าวทักทาย “สวัสดีครับคุณปูน วันนี้มาดึกนะครับ” เขามาเล่นดนตรีที่นี่ได้หลายเดือนแล้ว แต่ได้เจอเขาแค่ไม่กี่ครั้ง เพิ่งเห็นกันบ่อยขึ้นก็ช่วงสองสามเดือนหลังนี่แหละ “เพิ่งกลับจากเชียงรายน่ะ ลงจากเครื่องก็ตรงมาที่นี่เลย คุณก็เพิ่งมาถึงเหรอ” “ครับ วันนี้ไม่ได้มาพร้อมเพื่อน ๆ เพราะไปส่งน้องสาวที่สนามบิน” “น้องสาวไปไหนเหรอครับ” เขารู้ว่าภพธรไปส่งเจมีน่า เพราะเขาก็ไปส่งเธอเหมือนกัน แต่เป็นการไปส่งแบบไม่เปิดเผย “อังกฤษครับ น้องจูนเค้าไปเรียนต่อที่โน่น ไปได้สามเดือนก็ทนคิดถึงพ่อแม่ไม่ไหว ต้องบินกลับมาหา” ภพธรดูมีความสุขเมื่อได้พูดถึงน้องสาวสุดที่รัก “จูนนี่ใช่นักร้องคนที่เคยขึ้นเวทีกับคุณหรือเปล่า” ภาสกรเองก็มีความสุขที่ได้รับฟังเรื่องราวของเธอ “ใช่ครับ” ภาสกรฟังภพ

