''Shell, yapmayalım! Bir daha düşün bence.'' diyen Enzo'ya bakmadan seri adımlarla süpürge otları arasında yürümeye devam ediyordum. Ellerimin uzanabildiği tüm mor çiçeklere değmesine özen göstererek yerde sürünen ekose eteğimin bir kısmını avucumun içinde topladım. Highlands mükemmeldi. Saatlerdir yürüyorduk ama ben yorulmuyor aksine yenileniyordum. Sevgili minik kardeşim için ise durum tam tersiydi. Benden birazcık bile cesaret bulsa kanatlarını açıp uçmaya başlayacaktı biliyorum.
Enzo, ''Shell, ölmemi mi istiyorsun!'' dediğinde birden durunca kolumu tutup derin nefesler almaya başladı. Onu fazlasıyla zorladığımı anladım ve bir kaç dakika dinlenmek için biraz ilerideki küçük dereye doğru onu da yanımda çekerek ilerlemeye başladım.
''Şimdi kendine gelirsin.'' diyerek başını kaldırmasına
