Built for Pleasure (Cougar Series #7)

3.

Kabanata 3

Maagang bumyahe si Marissa papasok sa kanilang paaralan. Mula Cainta, bumabiyahe siya ng halos dalawang oras para lang makarating sa unibersidad na pinapasukan niya sa Maynila. Dala-dala niya ang proyekto niya at maingat niya ‘tong binitbit papasok ng LRT station sa Santolan. Iniiwasan nitong maipit ito sa nagsisiksikang mga tao na nagmamadaling makapasok ng bagon.

Her cellphone vibrated steadily, and she had no idea who it was. Even if she wanted to answer it, she couldn't. Hawak ng isa niyang kamay niya ang maayos na pagkakarolyong kartolina habang ang isa niyang kamay ay hawak ang attache case niya naglalaman naman ng mga textbooks niya. Hindi nalang muna niya ito pinansin at hinintay ang pagdating ng bagon para makasampa na siya.

Habang naghihintay sa pag-andar ng tren, may biglang pumasok sa isipan niya na eksena para sa susunod na kabanata ng kuwentong isinusulat niya. Napapangiti siya habang iniisip ang mga eksenang ‘yon. Gustong-gusto na niya isulat ang mga ‘yon pero wala siyang pagkakataon para gawin ‘yon. People look at Marissa because she suddenly smiled at her thoughts. People think that she’s crazy. Hindi nalang pinansin ni Marissa ‘yon at isinuot nalang ang headset sa kanyang tainga.

Pagkarating ni Marissa sa Pureza Station, sinalubong siya ng isa mga kaibigan niya na naghihintay doon. Nagbeso-beso sila at inabot ni Marissa ang attache case na dala niya sa kaibigan niya.

“Girl, nabasa ko ‘yong update sa story mo kagabi. Nakakaloka ka! Ang init ng eksena! May pa-outdoor padasal. When kaya ako makakaranas ng ganoon?” ani Shiela.

“Bakit? Hindi ka ba nakakaranas ng ganoon? Sa ating magkakaibigan, ikaw lang ang ‘di na virgin!”

Shiela lightly slapped Marissa's arm and turned around. “Hoy! Wala kang ebidensya ‘no! Sigurado ka bang virgin pa ‘yang mga kaibigan natin? Hindi lang nagkukuwento ang mga ‘yon. Baka nga pati ikaw, hindi na rin virgin.”

Napaatras ng kaunti si Marissa at pinandilatan ng mata si Shiela. “Hoy ka rin! Jowa nga, wala ako. Paano ako magkakaroon ng ganoon experience?”

“Malay ko sa ‘yo. Tambay ka sa Yahoo Messenger ‘di ba? Baka sumasali sa mga conference call doon tapos papakita ka laman, ganoon. Tamang finger lang tapos---”

Hindi na pinatapos ni Marissa sa pagsasalita si Shiela dahil may mga napapalingon na sa kanila. Tinulak nito ng mahina si Shiela. “Bastos talaga ng bunganga mo. Tara na nga. Baka ma-late pa tayo. Sayang naman ‘tong mga pinaghirapan ko kung hindi mapre-present ‘no.”

Natawa nalang ng bahagya si Shiela sa sinabi niya at sinabayan na sa paglalakad ang kaibigan. Marissa just remained silent while Shiela continued to tease her. Nabubuwisit lang si Marissa kapag kinakausap si Shiela. Ayaw nitong magpaapekto sa mga sasabihin nito dahil baka mawala siya sa mood sa pag-uulat ng kanyang proyekto mamaya.

-----x

He had no impatience, but he didn't care to help me out of my clothing. I was afraid that he'd rip it up, so I was trying as quickly as I could to get out of it. Iniisip niya siguro na hayok akong makipag-s*x sa kanya kaya dali-dali niya ring hinubad ang pantalon niya.

It was bigger than anything I had previously seen, but as he waved at me like it, I could not know what he wanted me to do with it. He was staring at me intently, his eyes full of lust. Napapalunok ako kapag nakikita ko iyon. I practiced blowjobs in front of my friends, a lot. At first, I didn't know what I was doing, but eventually, they approved. Hanggang sa minsan kapag na-trip-an ko, bumibili ako ng saging para pag-practice-an. Nahihibang na siguro ako, pero I don’t mind. Dahil do’n, I overcome my gag reflex at nagagawa kong sumubo hanggang sa lalamunan ko.

Magkahalong kaba ang nararamdaman ko sa pinasok kong ito. My date's s*x, however, was as thick as my wrist. I could barely close my hand around the shaft. The more I stroked it, the more I wondered kung hanggang saan ang kakayanin ko rito. Hindi na ako makapaghintay na malaman ang sagot do’n.

He grabbed a handful of my hair and pulled my head back. It wasn't enough to hurt, but he was letting me know he was in control. I opened my mouth and licked the head of his shaft. He grabbed a handful of my hair and pulled my head back. Hindi naman ganoon kasakit ang ginawa niyang ‘yon. Ginawa niya lang ‘yon para iparamdam sa akin na siya ang may kontrol sa ginagawa namin. I opened my mouth and licked the head of his shaft.

Nahinto sa pagsusulat si Marissa ng biglang may maglapag ng isang tray na naglalaman ng in-order niyang pagkain. Tiningala niya ito at isang nakangiting binata ang humarap sa kanya. It was Art. Bumyahe ito mula Mandaluyong papuntang Maynila para lang makita si Marissa, bagay na kinahihiya ni Marissa na mangyari.

It was in the middle of class when Art suddenly texted that he wanted to see Marissa. No’ng una, tumanggi si Marissa sa pagkikitang iyon dahil alam nitong sobrang nakakaabala ito para kay Art. ‘Yong oras na dapat nagpapahinga siya, inilaan pa nito para puntahan at makita siya. With Art's insistence on seeing Marissa, she could do nothing but agree to meet. Hindi na ito pinaalam ni Marissa sa mga kaibigan niya at napagkasunduan na magkikita na lamang sila ni Art sa SM Sta. Mesa.

“I’m sorry kung pinaghintay kita. Ang haba kasi ng pila sa counter. Sure ka bang ayos lang sa ‘yo? Baka kasi kulang ka na sa oras at malapit na matapos ang break mo.” ani Art.

Umiling naman si Marissa at ngumiti. “Ayos lang, ano ka ba! Two hours naman ang break ko. Ako nga ang nahihiya sa ‘yo ka pa talaga papunta rito. Wala ka bang pasok mamaya?”

“Actually, kaka-out ko lang sa trabaho no’ng nag-text ako sa ‘yo. Desidido talaga akong pumunta rito. Pasensya ka na kung naabala kita,” naupo si Art sa harapan ni Marissa at isa-isang inalis sa tray ang mga pagkaing binili niya. “Update ba para sa story mo ‘yang sinusulat mo?”

Napatango naman si Marissa. “Bigla kasing umilaw ‘yong bumbilya sa taas ng ulo ko kaya kailangan kong isulat bago pa mawala.”

“Buti nakakaya mong pagsabayin ang pagsusulat mo at ang hectic schedule ng academics mo.”

“It’s all about time management. At saka, ganoon talaga kapag mahal mo ang isang bagay, you’ll always make time.”

Art was amazed at Marissa's answer and nodded. He invited Marissa to eat. Habang nag-uusap sila, patuloy lang sila sa pagkukuwentuhan sa mga nangyari sa kanila ng araw na ‘yon. Marissa recounts how difficult the reporting she made earlier. Inalala nito kung gaano siya ginisa ng kanyang professor sa report niya pero mabuti nalang ay napaghandaan niya at nakasagot siya sa mga tanong nito. Natawa nalang ng bahagya si Art habang patuloy silang kumakain.

Art also asked if he could read what Marissa had written earlier. Marissa's eyes widened at his question. It didn't felt very comfortable. Hindi siya sanay na may ibang tao na aktwal na bumabasa ng sinusulat niya sa harapan niya. She is used to her friends because they were the first to support her in her passion for writing. Pero pagdating sa ibang tao, hindi nito kaya.

“Please,” pagmamakaawa ni Art.

Marissa couldn't stand these pleasing eyes, so she handed Art her notebook. No’ng una, napapaisip ito sa kung ano ang magiging reaksyon ni Art kapag nabasa nito ang nagawa niya. Ito ang unang pagkakataon na makakakilala siya ng isang tagahanga niya na magbabaasa ng sinusulat niya sa harapan niya mismo. It makes her wonder what's the difference between seeing her fan reading her work in front of her and a fan that reads her work far away from her. Napapatango ng kanyang ulo at napapangiti si Art kaya hindi mawari ni Marissa kung ano ba vz ang nararamdaman nito.

Isinara ni Art ang notebook at ibinalik ito kay Marissa. Pansin naman ng binata na tila naghihintay si Marissa ng magiging reaksyon niya sa nabasa. “Bakit ganyan ka makatingin sa akin? May dumi ba mukha ko?” natatawang sabi ni Art.

“Okay lang ba siya? Maganda ba? Huwag mo na munang pansinin ‘yong mga grammar. Aayusin ko nalang ‘yan kapag nag-type ako.” natatarantang litanya ni Marissa.

Hindi na napigilan ni Art ang matawa sa mga sinasabi ni Marissa. “Kumalma ka. Nagpapainit ka pa lang ba ng eksena? Maganda naman siya, ah? Wala kang dapat ipag-alala.”

“Sigurado ka?”

Tumango naman si Art. “Oo, 100% sure. You have nothing to worry about. After all, you’re one of the best-selling authors here in the Philippines. I’m sure you know what you’re doing.”

“Maraming salamat, ah. Hindi kasi ako sanay na may nagbabasa ng mga sinulat ko ng harapan, eh. I mean, na-o-overwhelm ako kapag nakakabasa ako ng mga comments sa website pero ‘yong galing sa ibang tao, nakakapanibago lang.”

“No biggies. I really love your works. Alam ko kung gaano nakakapagod ‘yang ginagawa niyo kaya super thank you sa pagbibigay sa ‘min ng magandang kuwento.”

Napangiti naman si Marissa sa sinabing iyon ni Art. It was the first time she had heard such a word from anyone else. Hindi mapigilan ni Marissa ang mapangiti sa mga sinabi ni Art. The words he said keeps repeating on her mind. It seemed like music to her ears, as she heard those words.

Natigil bigla si Marissa ng biglang may humila ng buhok niya na ikinagulat niya. She looked at who had pulled her hair and was shocked to see her friends. Napatayo siya sa kanyang kinauupuan at hinarap ang mga kaibigan ng nakapamaywang na.

“Ano’ng ginagawa niyo rito? Akala ko ba pupunta kayo sa bahay nila Dani?” nagtatakang tanong ni Marissa.

Humagikgik naman ang ibang kaibigan niya na nagtatago sa likuran ni Dani. “Girl, sorry. Aksidente ko kasing nakitang may ka-date ka pala rito sa SM Sta. Mesa. Siyempre, alam mo naman ang mga bakla. Curious sa kung sino man ‘yang ka-date mo.”

Humakbang palapit si Shiela sa kanya at hinampas ng mahina ang braso ni Marissa. “Ikaw, ha! Hindi ka nagsasabi sa ‘min? Kailan pa?”

Napailing nalang si Marissa at napakamot sa kanyang ulo. Nilingon nito si Art at nakangiti lang ito sa kanya. Para na siyang masisiraan ng bait. Ihahanda na niya ang sarili niya para harapin ang panggigisa ng mga kaibigan niya sa kanya.