7.
1538 Words
Matapos kumain at makapagpahinga nila Marissa at Art, napagpasyahan na nilang simulan ang kanilang pamamasyal sa Maynila. Ito ang ilang araw nilang pinagplanuhan. Mas marami pa sana silang nagawa kung maaga lang nakarating si Marissa. Paulit-ulit niyang hiningi ng paumanhin ‘yon kay Art. Napapailing na lamang si Art at paulit-ulit na sinasabi kay Marissa na ayos lang ‘yon.
Nagtungo sila sa pinakamalapit na pasyalan na naroroon; ang National Museum. Ang unang plano talaga nila ay magtungo muna sa Intramuros pero sa kasamaang palad, hindi na nila nagawa pa. Hindi sila napahintulutang pumasok pa kaya wala na silang ibang nagawa kung hindi magtungo sa kalapit na museyo. Both of them seem fine with it. After all, that’s what they already planned.
It’s Marissa’s first time visiting National Museum. Even though she’s been studying in Manila for almost three years, she never got the chance to visit it or even Intramuros. That’s why she is glad and kinda excited when she heard that Art’s taking him to Manila. Nadismaya nga lang siya dahil hindi nila naabutan na bukas pa ang Intramuros pero umaasa ito sa mga susunod na pagkakataon.
“Are you enjoying this? Sayang lang at hindi tayo nakapasok sa Intramuros.” saad ni Art.
Binaling naman ni Marissa ang atensyon ni kay Art. “What made you think that I’m not enjoying this? Of course I am enjoying it! I’ve been waiting for this day to come. Nagkaroon lang ng aberya but rest assured na ine-enjoy ko ito.”
“That’s good to hear.” Nakangiting tugon ni Art.
Marissa smiled at her in return. Muling ibinaling ni Marissa ang atensyon niya sa mga artifacts na pinagmamasdan niya. Aliw na aliw ang dalaga sa pagmamasid niya sa mga ito. While Art, he’s been staring at Marissa intently. He loves how Marissa smiled. Kinagigiliwan niya talaga na manghang-mangha sa mga bagay na ngayon pa lang niya nakikita. He knows for an instant, he wants to keep seeing such a beautiful face as hers.
Patuloy lang sa paglibot ang dalawa. They are also taking pictures time to time. Masayang-masaya si Marissa na naganap ang pamamasyal nilang ito. Ditching her friends over Art must be a bad idea but she regrets nothing. Nahihiya siyang tanggihan si Art sa alok nito. Hindi pa sila ganoon katagal na magkakakilala pero pakiramdam ni Marissa, wala siyang dapat ikabahala sa tuwing kasama niya si Art.
Halos isang oras ang iginugol nila upang malibot ang museyo. Naisipan man nilang magtagal pero magsasara na ito. Wala na silang ibang magawa kung hindi umalis.
Masayang nagkukuwento si Marissa ng mga natutunan niya sa pamamasyal nila sa museyo. Art has been attentive listening to Marissa’s lecture. Hindi niya sa masyadong napagmasdan ang mga display sa loob ng museyo dahil ang buong atensyon niya ay nakatuon kay Marissa. He just smiled at the thought. Hindi napapansin ni Marissa ang mga ngiti ni Art sa kanyang mga labi dahil abala ito sa pagkukwento ng mga nakakamanghang bagay na natunghayan niya sa museyo.
Tumawid na ang dalawa patungong Luneta. Sumabay silang dalawa sa iba pang tumatawid. Hawak-hawak ni Art ang mga kamay ni Marissa na siyang ikinagulat nito. Tinitigan ni Marissa ang mga kamay nila at hindi niya napigilan ang mapangiti. Nilingon niya si Art pero nakatuon lang ang atensyon nito sa pagtawid ng kalsada. Hinayaan nalang niya na gawin ni Art ‘yon at nagpatuloy sila sa paglalakad.
As they enter the park’s premises, the dancing fountain starts to play. Nagmistulang nanunuod sa konsyerto sila Art at Marissa dahil sa magaganda at makukulay na ilaw ng fountain. Sinabayan pa ito ng magandang tugtugin. Katulad ng ibang tao, manghang-mangha si Marissa sa mga nakita niya kaya dali-dali nitong kinuha ang kanyang telepono at kinuhaan ito ng litrato. Pasimple namang kinuha ni Art ang kanyang telepono at palihim na kinuhaan ng litrato si Marissa. He enjoys taking stolen shots of her. He wants to keep it as a remembrance as he considered this day as their first date.
Art was busy taking stolen shot until Marissa lean on his position. Art’s eyes widen as he was caught taking unpermitted pictures of her. Ibinulsa niya ang kanyang telepono at nahihiyang lumapit kay Marissa.
Namumula ang mga mukha ni Marissa at inabot nito ang kanyang telepono kay Art. “Picture-an mo ko, please.”
Napakamot na lamang ng kanyang ulo si Art at kinuha ang telepono ni Marissa para kuhaan ng litrato ang dalaga. Nahihiyang umanggulo si Marissa. She finds it very awkward so she decided to take a deep breath and exhales. From that moment, she confidently poses and Art was more than willing to take a shot. Niyaya na rin ni Marissa si Art na samahan siyang kumuha ng picture. Nahihiya pa noong una si Art pero wala rin siyang nagawa sa pagpupumilit ni Marissa.
Matapos nilang kumuha ng mga litrato, naghanap silang dalawa ng mapupuwestuhan. Bumili ng sapin si Art habang si Marissa ay bumili muna ng kaunting makakain nila habang nakatambay sa damuhan ng parke. Naisipan nitong bumili ng mangga at popcorn sa hindi kalayuan sa napagpasyahan nila puwesto. Matagal-tagal na rin ng huli siyang nakakain ng mangga at tamang-tama ang pagdaan ng tindero sa harapan niya.
Bumalik si Marissa sa puwesto nila dala ang mga pagkaing binili niya. Nakangiti naman siyang inalalayan ni Art paupo at nagpasalamat si Marissa para roon.
“How’s your day? Nag-e-enjoy ka ba?” Art suddenly asked.
Tumango naman si Marissa at ngumiti. “Mukha ba akong hindi nag-e-enjoy, Art?”
“I just want to hear the answer from you.”
“Yes, Art. Nag-e-enjoy ako. I ditched my friends for this but I don’t have any regrets. Masaya akong kasama ka.”
“Higit pa sa inaasahan kong sabihin mo ang narinig ko at masaya ako na nag-e-enjoy ka sa lakad natin.”
“Gusto mo mangga?” alok ni Marissa.
“Thanks, pero dito nalang ako sa popcorn.” Itinaas ni Art ang isang plastic ng popcorn na hawak niya at inayos ang pagkakaupo niya. “Nabasa ko ‘yong huling update mo sa isa mong story. Is that really the end for them? Franciz has been working hard just to prove that he deserves a second chance. Princess has done nothing to save their marriage. Mas pinili pa niyang sumama kay Mhieco.”
Natawa naman ng bahagya si Marissa at inilapag na muna ang manggang hawak niya. “Kasi for me, if you really love someone, bakit ka gagawa ng isang bagay na alam mong maaaring makasira ng relasyon niyo? The fact that they have a family at nagawa pa ring gawin ni Franciz ‘yon, hindi na tama, eh. Choice na niyang gawin ‘yon. Despite of having a loving and caring wife, he chose the temptation. Naakit siya sa pansamantalang ligaya. Not to offend you pero, that’s human nature. If I were Princess, baka mas sumama rin ako kay Mhieco.”
“Gaano ka kasigurado na hindi rin gagawin ni Mhieco ang ginawa ni Franciz?”
“Kasi ako ang author?”natawa ng bahagya si Marissa sa pahayag niya. “Pero kidding aside, that’s my plan. Gusto ko maging masaya si Princess sa piling ng isang lalaking kayang ibigay ang lahat sa kanya. Ayoko na siyang masaktan. Hindi niya deserve ng taong lolokohin siya. Ginawa kong ganoon ang character ni Mhieco. Hindi siya katulad ng typical story na mare-realize ni Princess na mahal pa pala niya si Franciz at kahit na gumawa na ito ng kalokohan, babalik pa rin siya. Gusto kong i-establish ang girl power ni Princess. Gusto ko siyang maging matapang. Gusto ko siyang mapangahas. Ayoko siyang matulad sa iba na nagpapakatanga lang. Maybe for some, okay lang ‘yon, na bigyan pa rin ng second chance si Franciz, but not for my story.”
“Sabi nila, ang mga characters na sinusulat ng mga writer, may parte ng mga ‘yon hinugot mula sa sariling karanasan mismo ng mga writer or ganoong klaseng tao mismo ang writer. You sounded like a strong independent woman. Alam mo kung saan ka maninindigan.”
“’Yon kasi ang turo ng ate ko sa ‘kin. She was once fooled by the guy she really loves. Hindi na siya naghabol matapos makipaghiwalay ng lalaki. Bakit? Kasi alam ni ate kung ano ang halaga niya. Hindi siya magpapakatanga sa isang taong sinira ang tiwala niya. Nasaktan siya, of course, but it’s part of growing up and maturity. Si ate ang idol ko pagdating d’yan. Her experiences made me a better woman, made me prepared.”
“But no one’s ever ready, Marissa. Walang nakakaalam kung ano ang mga mangyayari.”
“At least, I’m prepared. Kung mangyari man sa akin ‘yon, hinanda ko na ang sarili ko. Gaguhin man ako ng kung sino mang lalaki d’yan, as long as I know my worth, hindi ako maghahabol at magpapakatanga.”
“Sino’ng lalaki naman ang manloloko sa isang maganda at malakas na babaeng katulad mo? Ang gago talaga nila kung gagawin nila sa ‘yo ‘yon.”
Marissa’s lips automatically formed a smile and the heat rushed to her face. Napailing nalang ito at itinuloy ang pagkain ng mangga. Art on the other side is smiling sheepishly.
- Writer
