KALMADO na ako nang i-upo ni Ram sa upuang yari sa kawayan. Ilang minuto niya akong pinatahan bago dalhin dito sa kanyang tinutuluyan. Simp3le lang ang itinayo nitong bahay na yari sa mga light material kung saan makikita kang din dito sa gubat. Halos tapos na. Kulang na lang sa mga pangunahing kagamitan.
“Maayos na ba ang pakiramdam mo?” masuyong tanong ni Ram na hindi hinihiwalay ang tingin sa akin. Puno pa rin ng pag-aalala amg bawat kilos nito.
“Okay na ako, Ram. B-Basta dito ka lang sa tabi ko,” mahinang wika ko. Kalmado lang ako pero iyong takot ko, nandirito pa rin sa dibdib ko at ayaw mawala. Nakak-trauma na parang sa bawat segundo ay may mangyayari sa aking masama. Pangalawang buhay ko na ito kung tutuusin.
“Nandito lang ako. Hindi ako aalis, huwag kang mag-isip ng kung ano
