บทที่ 17

1678 Words

"หยุดนะคุณนาคราช" นิวเยียร์ลงจากรถแล้วเดินมาขวางหน้ารถของเขาไว้ "ฉันขอเวลาแค่ไม่นาน" "คุณโตมาด้วยสภาพแวดล้อมแบบไหนกันแน่ แบบนี้เขาเรียกขอความช่วยเหลือเหรอ" เขาเป็นบ้าอะไรเนี่ย ทุกครั้งก็มีแต่เขาที่ยื่นมือเข้ามาช่วยโดยที่เธอไม่ได้ขอแถมเธอยังไล่อีกต่างหากแต่เขาก็ยังคงยอมทน แต่ครั้งนี้เขาเป็นบ้าอะไรแค่ไปเยี่ยมพ่อแป๊บเดียวเองทำไมแค่นี้ถึงทำให้เธอไม่ได้ เห็นเธอยืนเงียบนาคราชเลยเปลี่ยนจากเดินหน้าเป็นถอยหลัง "ฉันจริงจังนะคุณ" หญิงสาวเห็นเขาถอยหลังออกไปเลยรีบเดินอ้อมมาเปิดประตูอีกฝั่งของตัวรถ "โอ๊ย" ตอนที่ก้าวขาขึ้นเขายังคงไม่เหยียบเบรกแต่โชคดีที่เธอไม่เป็นอะไรมากจนขึ้นมานั่งข้างคนขับได้ พอเธอขึ้นมานั่งจากที่กำลังจะถอยออกไปนาคราชก็หยุด "ฉันจะนั่งรถคุณไปโรงพยาบาลด้วยกัน แล้วเดี๋ยวฉันจะให้คนขับรถตามไปรับที่โรงพยาบาล" "ผมบอกแล้วไงว่าติดธุระ" "ฉันจะไปธุระกับคุณ" เห็นอีกฝ่ายยังดื้อดึงเขาเลยขับ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD