“สวัสดีครับคุณวศิน ยินดีที่ได้พบครับ”
เหมราชนั่งฝั่งตรงข้าม เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบวศิน เหมราชเป็นรุ่นน้องมหาวิทยาลัยเดียวกับวศิน แม้ไม่ได้สนิท แต่สมัยเรียนรุ่นพี่อย่างวศินก็ช่วยเหลือรุ่นน้องอย่างเขาไม่น้อย
“เช่นกันครับ นัดกะทันหันไปหน่อย รบกวนเวลาว่างคุณเหมราชต้องขอโทษด้วย”
“ด้วยความยินดีครับ”
“ผมมีธุระที่ต้องขอความช่วยเหลือจากคุณสักเล็กน้อย”
“อะไรเหรอครับ”
“คุณไพโรจน์กำลังจะวางมือจากธุรกิจเพื่อให้พิรัชต์ลูกชายรับช่วงต่อ คุณก็น่าจะรู้ว่าพิรัตช์ห่วยแตกมากแค่ไหน แต่หมอนั่นก็ดันมีวาสนาเกิดมาเป็นลูกคุณไพโรจน์ซะอย่างนั้น ใครจะทำอะไรลูกประธานบริษัทได้ล่ะ”
เป็นอย่างที่วศินพูดมา ไม่มีใครทำอะไรพิรัตช์ได้ ตอนนี้พิรัชต์อยู่ในตำแหน่งผู้จัดการโรงแรม ซึ่งตำแหน่งนั้นเหมือนมีเอาไว้ประดับบารมี แค่ให้คนรู้ว่าเขาก็มีตำแหน่งหน้าที่ พิรัชต์คือตัวปัญหา และหุ้นส่วนคนอื่นให้การสนับสนุนไพโรจน์ นั่
