ครอบครัวของวศินไม่มีใครถือตัว ถือคติลูกหลานรักใครทุกคนในครอบครัวรักด้วย เอื้องฟ้าเป็นคนน่ารักน่าเอ็นดู แม้พูดไม่เก่ง และหน้านิ่ง แต่พออยู่กับผู้ใหญ่ก็เป็นคนอ่อนน้อม มีสัมมาคารวะไม่ต้องบอกไม่ต้องสอนว่าเธอต้องปฏิบัติตัวกับผู้ใหญ่อย่างไร วศินหน้าชื่นตาบาน ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
“ไหนๆ ก็จดทะเบียนสมรสกันแล้ว ก่อนงานแต่งก็จัดของขวัญให้พ่อกับแม่ซะเลยซิ”
“ผมจะพยายามนะครับ”
วศินคือความหวังของทุกคน มีแค่เขาคนเดียวที่ดูเป็นการเป็นงานและมีสาระมากที่สุด ความน่าเชื่อถือเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ เมื่อทุกคนตั้งความหวัง วศินไม่ใจร้ายกับคนในครอบครัว ดังนั้นเขาจึงตั้งมั่นที่จะผลิตทายาทอย่างขะมักเขม้น
“เอื้องฟ้า”
“คะ?”
“หนูคิดยังไงเรื่องลูกของเราครับ”
หญิงสาวตาโต ปากอ้า เลือดสูบฉีดแรงฉับพลัน กระจายขึ้นมายังใบหน้างดงาม ร้อนผ่าวจนใบหน้าแดงระเรื่อ เธอได้สติ ทำทีเป็นเอามือทัดผมข้างหู เอื้องฟ้าไม่กล้าสบตาตรงๆ เธอม
