Chapter 103
Zhiya Sabriya Smith
PABALING–BALING ako sa higaan, parang hindi ko mahanap ang tamang pwesto sa higaan. Kanina pa tulog sina Felize at Seve, mahimbing pa, pero ako—gising na gising. Sa labas, rinig ko ang tunog ng gitara, halakhakan, at kantahan na parang walang balak matapos.
Simula pa nung matapos ang hapunan, hindi ko na kinausap si Amari kahit ilang beses pa siyang lumapit. Naiinis ako. Mas lalo pang kumulo ang dugo ko nang maalala ko ang sinabi ni Seve kanina—yung tungkol sa kasal. Kasal?! Ewan ko kung anong kabaliwan na naman ang binabalak ng lalaking 'yon.
Pumikit ako ulit, pilit iniisip na wala akong pakialam...pero hindi rin ako tinantanan ng utak ko. Hindi ko alam kung dahil sa ingay o dahil wala pa si Amari sa tabi ng mga bata. I hate this... I hate that I'm eve
