Chapter5-Pregant?!
1306 Words
MABILIS na lumipas mga araw at ayon nga't umiiwas si JM sa dalaga at gustohin niya man na lumapit ay di pwede, dahil sa pinagusapan niya at ng Ama ng dalaga.
Samatala, ng dahil sa pagiwas ni JM ay nagtaka ang dalaga, at gustohin niya man itong tanungin ay mas minabuti niya na itikom na lang ang bibig.
Sa di kalayuan ay panay masid lang ang binata sa dalaga na kahit san ito magpunta ay na ron siya, atleast ay binabantayan niya pa rin ito kahit na patago.
Kaya naman...ganon na lang ang pagtataka minsan ni JM sa mga pinagkikilos ng dalaga. Nitong mga nakalipas kasi na araw ay kita niya rito ang medyo maputla at parang laging walang gana at lakas ang dalaga.
Kung hindi lang sana siya nangako sa Ama nito na lalayuan muna ang dalaga para sa ikabubuti ng lahat ay gagawin niya, at alam niya rin na ginagawa LAHAT ng dalaga ang school activities kasi candidate ito sa for the Valedictorian, kaya naman ganon na lang rin ito ka busy, kaya naman ganon rin ka proud sa kanya ang binata.
Hanggang sa hindi na nga nakatiis at agad na nilapitan ang dalaga sabay tinanong niya kong may sakit ito.
"Are you ok? You look pale and sick Rose," sambit nito sa dalaga, na unti-unting nagtaas ng tingin si sa kanya at tanging tango lang ang sinagot nito sabay mapait na ngumiti, pero kahit na anong tago ay kitang kita rito ang sobrang sama ng pakiramdam hanggang sa...umikot na nga ang paningin niya kaya naman napakapit na lang ito kay JM na buti ay naroon ng mga oras na iyon.
Takot at hindi alam ang gagawin ni JM ng makita ang kalagayan ng dalaga at labis pinagsisihan ang mga araw na iniwasan niya ito.
"D*mn! Rose, what happened to you?" aniya habang tinatapik- tapik ang pisngi nito at walang malay nitong katawan, na parang walang kulay.
"B*llsh*t! Somebody, help us!" sigaw na sabi ni JM na agad nakatawag pansin sa lahat kaya naman ayon at pinagkakagulohan sila. May ibang nakikiusosyo lang at may iba pa na nagbubulungan.
Hanggang sa may dumating na Propesor at agad na sinabihan si JM.
"Let's bring here to the clinic--"
"No!" na agad na tanggi ni JM at sabay binuhat ang walang malay na katawan ng dalaga at nagmamadaling naglakad papunta sa parking lot.
Pero kahit anong iwas ay naryan pa rin ang nag-uusyosong mga estudyante, hanggang sa nahagip niya ang isang studied na may hawak na cellphone at muka itong nagvi-video sa kanila.
Kaya naman agad siyang lumapit sa nagvi-video habang may nanlilisik sa kanya mga mata na animoy papatay ng mga oras na iyon.
"YOU! You son of a b*tch," malutong na mura nito,
"I will deal with you later, b*stard!" Sabay alis sa harapan nito at ng mga nakikiusosyo at mabilis niyang isinakay sa loob ng kotse si Mary Rose at na agad sumakay rin sa driver's set at pagkatapos ay pinaharurut ang sasakyan.
"D*mn it! Cut of my way!" walang tigil niyang busina at maya't maya niyang nililingon ang dalaga na ngayon ay unti-unti ng nagkakaamalay.
"A-anong nangyari?" takang tanong nito na nahalata pa rin na masama ang pakiramdam na nakahawak sa kanyang sintido at mayamaya pa'y nagsuka ito.
Agad naman na itinigil ang pagmamaneho nito sabay park sa gilid ng kalsada at lumapit siya sa dalaga, habang hinahagod ang likod nito na panay pa rin ang pagsuka.
Oh god! She looks so pale-sick and miserable! D*mn it!
Ilang sandali pa ang lumipas at natapos ito sa pagduduwal at hirap na hirap na sumandal.
Awang-awa naman siya rito habang pinupunasan ang pawis nito, sabay hinahalik-halikan ang mukha nito na di man lang ininda ang mabaho amoy ng suka.
"It's okey sweet heart, everything will be fine, and good, I promise too you.." tumango-tumango naman ang dalaga at bahagya 'sana' na imumulat ang mata, pero pinigil siya nito. "No sweet heart, get some rest."
Iniayos niya ang upuan nito upang maging komportable at sabay banayad siyang nagmaneho papuntang hospital.
Wala namang nagawa si Mary Rose kundi ang sundin ang itinuran ng binata sa' kanya, kaya naman agad ipinikit ang mga mata at sabay usal na sana...maging maayos at okey na ang lahat.
SANTO CARLOS HOSPITAL
NARATING rin nila sa wakas ang hospital ng maayos at matiwasay.
Pagka-park ay agad na ginising niya ang dalaga.
"Nasaan tayo?" tanong nito agad ng magising
"Nasa hospital tayo. But before we go, magbihis ka na muna. Nasukahan mo kasi ang blouse mo," at sabay kuha sa T-shirt. Buti na lang, lagi siyang may dalang EXTRANTANG shirt's for the purpose na rin like this situation.
Samantalang, mukang nahalata ni JM na halos wala pa ring lakas si Mary Rose, kaya siya na ang nagpresenta na magdamit rito.
"Let me do it for you," hindi naman umangal o tumanggi ang dalaga ng marahan na hinuhubad ang blusa nitong damit.
SA LOOB Kinausap ni JM ang Doctor tungkol sa kalagayan ni Mary Rose.
"Ano po lagay ng patient, Doc?"
"Ano mo ba ang pasyente?" balik na tanong ng Doctor sa' kanya. Seriously Doc? I'm the one who asking first, but why he is returning my question to me, anyways? Tsk. Yan sana ang gusto sabihin ni JM pero umurong rin ang dila niya dahil ayaw niya namang makita ng iba ang devil side niya.
"She's my girlfriend Doc," yon na lamang ang isinagot niya rito. "Well Doc, maiba ako, ano ba ang sakit n'ya? Bat s'ya na duwal? At bat s'ya nawalan ng malay?"
"The patient's was good at mas lalong wala siyang sakit, Mr. Romero," nakahinga naman ng maluwag si JM sa na rinig sa Doctor, pero kalaonan ay nawala rin ito matapos marinig ang sinabi ULIT nito.
"Pero kailangan n'yang ma-confine, for good!"
"But why Doc? You told me a while ago that she's fine and not sick, so..bat niya pa kailangan na i-confine?" nalilito at nagugulohan na tanong ni JM.
"Come with me Mr. Romero, the details of the patient's was private, so can we talk, to my office,"
"Sige Doc." at agad na nga na pumasok sila sa loob ng opisina nito.
Ipinaliwanag ng Doctor kung bakit kailangan manatili Mary Rose sa hospital. Matapos marinig at masabi ng doctor sa kanya lahat, ay ganon na lang din ang pagkagulat ni JM sa nalaman.
Pero...isa lang ang sigurado, at di siya nagkamali sa narinig sa Doctor kanina lang.
"Congrats Mr. Romero, your soon to be a father. Congratulations!"
"I'm become a father? a very soon...father?! D*mn It! Why should I react now anyways? Dapat ba maging masaya ako because I'm the father of her baby or dapat kagalitan ko ang sarili dahil ako ang dahilan kung bat nahihirapan siya sa pagbubuntis niya?" Yan ang mga tanong sa isipan niya ngayon....
MIX emotion ang nararamdaman niya ngayon, gusto niyang sumigaw, na gusto niyang humiyaw sa SOBRANG SAYA, pero...half ng sarili niya ay natatakot at kinakabahan dahil baka magalit ang dalaga sa kanya, na baka dahil sa nalaman ay kamuhian siya nito.
Papasok na siya ngayon sa private room ni Mary Rose, tulog ito at medyo bumalik na rin ang dating kulay ng mukha.
Dahan- dahan niyang kinuha ang selya at agad na umupo sa tabi ng kama ng dalaga. Marahan niyang hinaplos haplos ang tiyan nito at iba ang pakiramdam niya, parang.. Gusto niyang umiyak na iwan ng mga oras na iyon.
"I'm sorry...my sweetheart. Nang dahil sa' kin, nahihirapan ka..."
Matiyaga niyang binantayan ang dalaga, ng tumunog ang cellphone nito kaya naman dahan-dahan itong kinuha sa bag ng dalaga.
Ayaw niya kasing magising ito sa himbing ng pagkakatulog, kaya naman lumabas siya at doon sinagot ang tawag ng Ama ng dalaga sa kanya.
"Hellow?" panimula ni JM
"Oh' Ijo, bat ikaw ang sumagot ng tawag ko? Nasaan ang anak ko?" Tatay ni Mary Rose sa tono na nagaalala
"Sir, huwag ho sana kayong mabibigla. Nandito po kami sa hospital, kanina po kasi, biglang nahilo si Mary Rose sa School," pagpapaliwanag ni JM na kina-buntong hininga sa kabilang linya ng Ama ng dalaga at para na rin pakalmahin ang sarili sabay sabing,
"Kamusta s'ya? Kamusta na ang anak ko? Anong sabi ng Doctor ha?!" nagaalala sabi ng Ama
"She's fine. Okey naman po s'ya...pero, advice ng doctor na kailangan n'yang ma-confine muna ng ilang araw, Sir." Muli ay napa-buntong hinanga na lamang ito
"Oh s'ya, sige. Ikaw na bahala sa kanya. Alam ko naman na hinding-hindi mo s'ya pababayan, tama ba ako roon," aniya na alam na alam na di nga nito pababayaan ang anak.
"Yes Sir, I will taking good care to your daugther. Sige ho take rest na rin co'z I know that pagod na pagod po kayo sa mag-hapon trabaho--"
Nang biglang may sumagi sa isipan nito...Problema pa nga pala, kung papaano niya sasabihin sa Tatay ni Mary Rose ang kalagayan nito. Pero...saka na lang niya na lang pro-probelmahin ito dahil mas imporatante si Mary Rose at kalagayan nito na mas lubos kakailanganin pa siys nito.
KINABUKASAN
Nagisng si Mary Rose at nakita niya na si JM na nakatulog ito sa upuan.
Buong magdamag ba naman siya nitong binantayan, kaya ayon at naka-dama siya ng awa para rito, lalo pa't hirap siguro ito sa posesyon niya na halos ipilit ang malaking katawan sa di kalakihan na upuan.
Mukang pagod na pagod at haggard ang itshura nito pero..hindi ito nakabawas sa kagwapohan ng binata at mas nagmukang maangas pa ito.
Ayaw niya sana na istorbuhin ang lalaki sa pagkakatulog nito,ngunit kailangan niyang pumunta nang banyo, dahil kailangan niya na magpatulong dito, dahil sa naka kabit na dixtrose sa kanya at wala pa rin siyang lakas na makatayo ng walang alalay nito.
"JM!- JM!- JM!! please.. Wake up! I Need your help," tarantang inimulat naman ng lalaki ang kanyang mata.
"Sweet heart, what's happened? May masakit ba sayo? Ano, gutom ka ba ha?" sunod-sunod nitong tanong.
Pinakalma naman siya ni Mary Rose. "Please, relax. Calm down your self. Walang masakit sakin all I need is to help me. I need to go to the Confort Room but i can, because di pa kaya ng katawan ko na bumangon at tumayo ng mag-isa. So can you, please... help me?" bumuntong hininga naman ang binata ng mapanatag na ayos lang ang dalaga sabay inalalayan niya ito patungo ng banyo habang hawak nito ang dextrose sa labas ng pinto ng CR.
"Are you okey now?" maya't mayang tanong nito.
Nakabalik naman na si Mary Rose sa kanyang kama matapos siyang gumamit ng banyo at kahit papaano ay naka-paghilamos at nag-toothbrush siya, kahit na halos bumaliktad ang sikmura dahil sa amoy ng sabon at lasa ng tooth paste ay kinaya pa rin. Kaya naman kahit papaano sa mga oras na iyon ay maaliwalas na kanyang pakiramdam.
"How do you feeling right now? May masakit ba sayo, or what?" tanong ni JM na tanging tango lang ang naisagot ng dalaga na bahagyang ngumiti pa para ipakita na maayos lang siya.
"Anong gusto mong breakfast? Bibili kita,"
"Wala." agad na sagot niya.
Pero ang totoo gutom na siya kaya lang natatakot na siyang magsuka.
"Pero sweetheart, hindi pweding hindi ka kakain. Look at your self, payat-payat muna ohh,"
"Gusto ko naman talagang kumain. pero..natatakot ako, baka magsuka na naman ako. Katulad kahapon. Ayaw kuna! hirap na hirap ako, parang akong mamatay na iwan na halos lahat ng laman ng tiyan ko ay nailabas kuna na kulang na lang pati laman loob ko maisuka kuna. Kaya ayaw ko kumain. Bala ng walang laman tiyan ko, basta di lang ako sumuka ng ganon kahapon." at bigla ay naiyak ito, kaya agad na niyakap ni JM si Mary Rose at hinagod-hagod ang likod habang humihikbi ito dahil sa pagiyak.
"Kailangan malaman n'ya ang totoong kalagayan niya at kung bat s'ya nagsusuka." sabi ni JM sa sarili.
"Rose, may masasabihin ako sa'yo. Huwag ka sanang..Mabibigla," sabay bitaw sa pagkakayap niya rito at kinakabahan na hinarap si Mary Rose.
Kahit takot man sa magiging reaksyon ng dalaga ay wala siyang magagawa, dahil kailangan niyang malaman ang totoo lalo pa't sa lahat, panigurado siya ang mahihirap.
"You a-are.... Pregnant?!" wala sa sarili na sabi niya.
Tatlong salita lang pero, parang bombang sumabog sa pagmumuka at harapan ni Mary Rose at mas lalong lumakas ang iyak nito.
Hinawakan naman ni JM ang kanyamg mukha. "It's okey sweetie, everything will be fine and good and I will take care of you and our baby," at agad hinalikan ito sa pisngi.
"P--pero... Papaano ang pag-aaral ko, paano mawawala na ang iskolar ship ko at papalayasin ako sa St. Patrict Academy?! Papano na yong mga pangarap ko... Mga pangarap ni Tatay sa'kin at sa future ko...paano na JM?"
"No! No! No! Sshhh...stop cry. It can't be happend and I don't let it happened to you, promise!" at unti-unti ito kumalma sa pagiyak.
"Now, what do you want for the breakfast ha?" habang hinaplos-haplos ang kanyang buhok.
"Parang..." sabay singkot at punas ng mga luha gamit ang likod ng kamay, "...gusto kung kumain ng burger, orange juice and french fries--and one more thing, gusto ko rin ng siomai na may maraming bagoong. Kaya go-go! Lumabas ka na at bumili ka na, co'z I'm graving all of them!" natawa na lang sa kanyang isipan si JM, dahil sa inasta ng dalaga, kung kanila lang ay UMIIYAK ngayon naman ay pinapamadali siya na bumili ng gusto niyang kain.
"JM, ano na! Bilis na sabi eh! Tutunga-tunga ka pa jan! Gutom na yong tao ohh!"
"Oh, sorry. Ito na nga at aalis na ko," sabay kuha nong wallet niya at cellphone sa desk
"Are you sure na yon lang ang gusto Mo, wala kana bang idadag pa?" mejo biro nitong pagkalasabi.
"Wala na! Kaya sige na umalis kana."
"Okey! Okey! Fine." at agad na lumabas.
BAGO lumabas ng building ng hospital ay ibinilin muna niya sa Nurse si Mary Rose na paki-bantayan dahil lalabas ito saglit at 'o-Oo' naman ang nurse.
---
PAGKA-BALIK ay agad na sinalubong siya ng ngiti ni Mary Rose.
"Ito na mga pinabili mo," at agad inilapag nito ang tray na laman ay ang pinabili niya.
Samantalang ayon at sabik na sabik niyang nilantakan ang pagkain na para bang ngayon lang nakakain nong mga kinakain niya.
Tuwang-tuwa naman si JM habang pinagmamasdang na kumain ang magiging Ina ng kanyang magiging Anak.
---
#SPT- word of the day!
Sabi nila...pagnagmahal ka, ay handa mong gawin ang lahat para sa ikaliligaya ng taong mahal mo. Pero...maituturing nga ba na pagmamahal ang mabuting ginagawa ni JM sa nabuntis na si Rose? O sadyang...concern lang talaga ito sa dalaga....
Malay natin...di ba?!=)
#CONCERN O LOVE NA?
- Writer
