First and Last, Woman in my Life Written by: ShyraineKrisha

Chapter2-Inis at Galit

KINABUKASAAN

Maagang gumising at naghanda papunta sa klase niya si Mary Rose, ayaw n'ya kasing malate ngayon.

"Goodmorning..tay!" masayang bati n'ya sa kanyang ama, habang ito ay tahimik na nagka-kape sa harapan ng mesa.

"Morning rin nak. Halika't sabayan akong mag-almusal," ayaya nito sa anak na agad tumango sabay umupo sa tabi ng ama.

"Maaga ka yata ngayon anak." aniya sabay simsim ng kape.

"Oho tay, kasi po ayoko na pong mahuli ngayon. Kahapon po kasi,nahuli ako,"

"Ganon ba? Oh siya sige mag almusal kana riyan at nang makapaghanda kana sa klase." Tumango na lamang si Mary Rose sa kanyang Ama sabay abot ng garapon ng kape sa mesa at agad na nagtimpla ng kape.

"Nak?" panimula nito.

"Po, Tay?!" tugon niya na ang tingin ay wala sa kanyang ama.

"Lagi kang magiingat ha? ikaw na lang ang natitirang alaala ng Nanay mo sa akin." sambit nito sa anak na agad kinatigil sa pagnguya sabay baling sa ama.

"Heh! Tay talaga. Kay aga-aga, nagsisinte na naman kayo!" aniya na kagat-kagat ang pangibabang labi, habang niyayakap ang Ama, ang totoo ay tinatago lang nito ang nangingilid niyang luha. Marahil dahil na rin sa sinabi ng Ama, kaya ganon nalang ang naging reaksyon niya.

Masyadong SERYUSO kasi ang kanyang Ama, pero pag ito nagsimula nang MAGDRAMA ay di mo talaga mapipigilan na di maluha at maiyak, dahil na rin sa kadramahan nito.

"Tay! Alam mo naman na lagi akong nag-iingat at nag-aaral ng mabuti. Para matupad ang mga PANGARAP n'yo para sa' kin,"

"Hindi, anak! Ang mga PANGARAP KO ay para sa' iyo. Ako, matanda na ako, malapit na akong kunin ni Lord. Pero...sana, bago mangyari yon, ay makita ko na nasa MAAYOS na ang buhay MO." yan ang mahabagdamdamin na sabi ng Ama sa kanyang at dahil na rin sa sinabi ng Ama ay tuluyan na nga pumatak ang luha na kanina niya pa pinipigilan.

"Tay, alis ho ako." paalam nito sa Ama.

"Oh siya, sige. Magiingat ka sa daan at wag kalilimutang umuwi ng maaga pagkatapos ng klase." bilin pa nito na kinatango na lang ni Mary Rose sabay halik nito sa kanyang Ama.

SCHOOL

Hindi nga siya nalate at halos wala pang tao sa loob ng klase nila. Nagbabasa-basa lang siya ng last lesson nila, habang nagpapalipas oras.

Makalipas ang ilang oras ay nagsipagdatingan na rin ang kanyang mga ka-klase at ang sunod na dumating ay ang kanilang Teacher.

"Good morning... Ms. Cruz!" sabay sabay nilang sabi.

"Morning. Have a sit and now, lets start our lesson for today. Get your notebook and write our lesson and please be SILENT when all of are writing, understood?!" maawtoridad na sabi niya na tanging TANGO lang isinagot ng iba, habang ang iba naman ay sumagot pa nang

Yes miss....

Tss...

"Good!" aniya pa sabay talikod at nagsimula ng magsulat.

AFTER 20 MINUTES....

Habang nasa kalagitnaan nang pagdi-discuss ang Teacher ay may biglang kumatok sa front door sabay may nag "Good morning..." at agad na binuksan ang pinto and he is no other done... Mr. John Mikael Romero, na ang LAPAD-lapad ng ngiti ng Gago. "Oh! Come in, please.. come in, Mr. Romero!" habang nakangiti ang Teacher.

Wow!? Kapag KAMI ang late, sina-SABON kami ng WALANG BANLAW! Tas ito, ito na PORKET na anak ng may-ari, may pa Come in come in si Miss na nalalaman. Aisht! Nakakapaktol sa galit ah.

"Mr. Romero, you may now take your...Oh! Wait, Mr. Romero. I forgot to tell you this, but please..would you mind to introduce your self first before your going to sit!?" si Ms. Cruz.

"Oh, yes! Sure," then he walk in front with Full of confident. Tsk! Tisodin kita jan eh', HAMBOG! Makita mo...

"Hellow everyone," nice niyang pagkakasabi kaya nagsitilian ang buong klase, lalo na ang mga kababaihan, except kay Mary Rose na tahimik lang na nakikinig.

"For those don't know me I'm John Mikael Romero, 18yrs of age, a varsity player and the one in only...Son of the CEO and Chairman of this school. Mr. Manuel Romero. I think, thats all and thankyou.. for listening classmate and for welcoming me here, to your class," sabay aalis na sana ng bigla itong matigilan. Ano naman kaya ang sasabihin n'ya ngayon, ha aber?! Tss!!

"Wait! I forgot this...most of all! I am a single," at ito ay nakatingin kay Mary Rose at sabay kindat pa nito na kinakulo ng dugo ng dalaga while rolling her eyes.

BASTOS talaga! Mayaman nga, pero ugaling walang MUDO naman!!! Grrrr... Palakpakan naman ang naging respond ng buong klase kay JM, lalong lalo na ang mga kababaihan, except ulit kay Mary Rose natahimik na tinago ang inis sa binata.

Pinaikot naman ni JM ang tingin na naghahanap ng bakanteng mauupuan nang dumako ang tingin sa kinauupuan ni Mary Rose na bakante ang upuan sa tabi. "Yes! Bakante." sabay lakad palapit kay Mary Rose,

"Pwedeng maupo sa tabi mo, Miss?" sambit niya na may pag galang.

Tinignan lang ng MASAMA ni Mary Rose si JM pero walang sinabi.

"Bakit ba naman kasi NGAYON pa nag-absent ang setmate ko! Aisht, kainis!" bulong niya sa sarili.

"Silent means 'yes' so, I take that as a yes!" muling sambit ng binata na di man lang natinag sa tingin sa kanya kanina ng dalaga.

Muli ay HINDI pa rin pinansin ni Mary Rose si JM na paupo sa kanyang tabi.

SA KABILANG BANDA...

Nagkukunwari nakikinig si Mary Rose sa discussion ng Teacher pero ang totoo ay GIGIL na gigil na siya sa katabi na gustong gusto niya ng SAPAKIN pero.. di niya magawa, dahil aminin niya man o hindi. Magmumuka siyang ligaw na AMAZONA.

"Miss, may I know your name?" biglang baling na tanong ni JM sa dalaga, pero tingin lang na may halong pagmaMALDITA ang naging sagot niya rito.

IMPAKTO, impakto ka! Ano to, nagkaAMNESIA?! eh' kahapon lang...binunggo n'ya ako at pinagsalitaan ng masasama. Ngayon, he didn't recognize me!? Seriously?! Unbelievable! Damn you Mr. Romero. Yan ang galit na sabi ni Mary Rose sa kanyang sarili na gigil na gigil sa galit.

Sobrang inis niya sa binata at pansin iyon ni Mary Rose at dahil rin sa binata ay nawawalan siya ng pasensya sa sarili.

Hindi naman siya bayolenteng tao kung mag isip pero ng dahil nga sa binata ay nagiging baloyenteng siya kong mag isip.

"Hindi naman siguro ata, Miss Tapia ang name mo, right, Miss?" sabay tawa kunwari ni JM para makuha ang atensyon ng dalaga, kaya naman dahil sa sinabi nito ay mas lalong nagkulo ang dugo niya sa binata. Ugh! Damn you! Mamaya ka sakin.

KRING-KRING-KRING!!!:

tunog na hudyat na tapos na ang klase nila.

"So I think, that's all for today class. The discusion will be continue by tomorrow. Class dismiss!"

Maingay naman ang klase. May iba na nagku-kuwentohan, may mga naglabas pa ng mamahalin nilang cellphone habang nagfa-f*******: while stalking something, the others are watching movies but Mary Rose is still silent in her sit while checking her notebook, kahit na ang totoo ay wala naman siyang naiintindihan sa mga naisulat.

"Hayst! Ang tagal naman ng next teacher," bagot na bagot na bulong na sabi ni Mary Rose habang naka busangot ang muka.

"Eheem!!" Nang biglang may pumasok kaya naman lahat ay nagsiupo nang maayos habang ang iba ay pasimpleng itinago ang kanilang mga cellphone.

"Class, your subject teacher for today is attending the simenar, so now take your early break and please be quite when you are leaving your class, co'z there a class in the other section. Understood!?" mautoridad na sabi ni Ms. Pere kanilang lahat.Ms. Perez is one of the terior Teacher in St. Patrict Academy.

"Yes, Miss!" agarang sagot ng lahat.

"Good!" walang ganang sabi niya sabay nilayasan sila nito.

Tsk... Sanay na kami sa isang yon. Kung si Ms. Cruz nga kinaya namin, yong isang yon pa kaya.

"Come on, guys! Let's go to the canteen, my treat." yaya ni JM s***h Hambog!

"Woaah! Bigtime." sambit nong isa sa mga ka-klase nila.

Pero si Mary Rose na para bang walang narinig.

Ni di man lang nag abalang tumayo sa kinauupuan niya.

"Mary Rose, di mo ba narinig paanyaya ni JM? Ni hindi ka man lang ba samama, samin?" tanong nong isa sa mga ka-klase nila sa kanya, na walang ganang sumagot, "No, thank you na lang. Busog pa kasi ako. Kayo-kayo na lang--"

"Come on Miss Tapia! Huwag mo naman akong ipahiya sa harapan nila--"

"Excuse me!?" sabay napatayo ito."For your information MR. ROMERO, Hindi Miss Tapia ang pangalan ko!" humihingal sa inis at galit si Mary Rose.

"Finally. Your speak. Lam mo, nagiging cute ka pala kapag nagagalit," natatawang sabi ni JM na agad bawi niya rin matapos mapansin ang nanlilisik na mata nito.

"Okey! Okey, no jokes! Let's be serious and professional civil person, for the record! By the way, my name is John Mikael Romero," and he extend his hand to her, "...and you are?"

Sa hiya ni Mary Rose at dahil na rin sa agaw pansin na sila't pinagtitinginan ay tinanggap niya na ang pakikipagkamay ng lalaki sa kanya. "Mary Rose Alcantara," sabay hila pabalik ng kanyang kamay dahil ayaw niyang tumagal pa ito sa palad ng binata.

"So now that we are ok, can you join, with us!?"

"Oo nga naman Mary Rose!" sambit pa nong ka-klase nila.

"Huwag kang killjoy!" dagdag pa nong isa.

Hasyt! Wala na nga akong magagawa pa. "Ok. I will join with you guys. Happy!?" sarcastic na pagkakasabi niya sa huling sinambit.

"Yon oh!"

"Yes! Tara naaa...." at nag-uunahang makalabas silang magkaka-klase.

Samantalang si Mary Rose na halos ayaw tumayo sa kanyang kinauupuan, kung hindi lang siya napasubo at napapayag.

Halos napuno nilang magkaka-klase ang lahat ng mesa.

"Guy's, order all you want to eat, co'z its my treat. You know SKY is the LIMIT." yan ang full of confident na sabi ni JM, habang si Mary Rose na tahimik lang na nakaupo sa isang sulok habang nakikipag-text sa kay Annie.

Kinu-kuwento niya ang nangyari sa kanila ni JM, kilig na kilig naman ang kanyang kaibigan at naiinggit sa kanila kasi ito ay may klase pa.

"You, what do want to order?" anang narinig niyang sabi ni JM.

"No thank you. I'm not hungry," walang ganang sabi niya na di man lang nakatingin sa kausap dahil sa atensyon nito ay nasa ka-text.

Dahil sa inaasta ng dalaga sa kanya ay mejo nakaramdam ng pagka insulto si JM kaya naman di niya naiwasan na mainis.

"So, sumama ka dito. Para lang umupo r'yan?"

"Sa wala akong mapagpipilian. Kung di ba naman ako napapayag at napasubo di sana wala--"

"So. Lumabas rin ang totoo." aniya at seryusong tiningnan si Mary Rose, "Bakit nga ba Galit na galit ka sa' kin? May nagawa ba akong masama for you!? Did I hurt you, nang di ko namamalaayan? Ano, sabihin mo, para naman alam kung pinanggagalingan ng galit mo--" di na nito natapos ang sasabihin dahil sa gulat ng bigla na lang tumayo si Mary Rose, sabay tinignan siya nito ng masama na mas pinagtaka ni JM.

"For heaven's sake! Kahapon, sa hagdan. Paakyat na SANA ako sa second floor, nang binunggo mo lang naman ako at di lang yon. Sinabihan mo rin ako ng bulag at papansin! na imbes na mag-SORRY ay nang-insulto ka' pa! Galing mo di ba?! Tas ngayon, nagtataka ka pa. Kung bat ganon na lang galit ko sa'yo ha! Ngayon na alam muna. So now, tell me, wala ba akong KARAPATAN na maGALIT sa'yo, sa ginawa mo ha?" yan ang mahabang lintaya ng dalaga.

Natahimik naman ang buong loob ng canteen at lahat ng atensyon at mga mata ay nasa kila JM lang at Mary Rose.

Habang si JM na di maipinta ang gulat sa narinig sa dalaga. "God!" panimula ni JM, "Ikaw pala yong babaing nakabangga ko kahapon!? For real?! Well, anyways I'm really-really sorry. I'm sincerely apology for what I've done to you," Sincere na pagkaka sabi ni JM. Nakita naman ni Mary Rose na TOTOO at BUKAL sa loob ni JM ang paghingi ng patawad sa kanya.

"I well DO everything or anything to you, to forgive me." muli sabi pa nito habang titig na titig sa dalaga habang hinihintay ang sagot.

"Ayon naman pala eh! NagSORRY na si JM sa'yo, di ba Mary Rose? So, patawarin muna! Ikaw rin, sige ka. Masamang magkimkim ng galit sa kapwa mo."

"Oo nga naman Mary Rose, and besides, JM say 'Sorry' na di ba?! So, patawarin muna!"

"Sige na kasi Mary Rose. Patawarin muna kasi. Kawawa naman tao ohhh..."

Yan ang ilan sa mga narinig na sabi ng mga ka-klase niya.

Ano na kasing gagawin ko? Isip-isip rin kasi Mary Rose. Hayst! Well, wala na akong ibang maisip pa kaya naman... "Okey-okey! Apology accepted," bahagyang ngumiti si Mary Rose na nagpapakita sa na pinatatatawad niya na ito.

"Yon oh! Bati na sila!"

"Oo nga. Kaya celebrate na natin to guy's, so let's start eat na, dahil gutom na rin talaga ako. Kanina pa! Swear,"

Nagsitinginan silang lahat sa isa't isa, hanggang sa...."Pffft--BUWAHAHAHAH!" at nagsiTAWANAN ang mag-kaklase, except kila JM at Mary Rose na tahimik lang sa sulok.

"Thank you very much for accepting my apology to you,"

"Walang ano man." agad na sagot ng dalaga.

"Now, let's order na!" nakatawang sabi ni JM.

"Sige." habang may ngiti sa kanyang labi.

Matapos ang eksenang yon ay nagsikainan na nga sila.

Nasa kalagitnaan sila ng kainan ng biglang magsalita si JM. "pwede ba kitang maging...kaibigan?" tanong nito sa dalaga.

"Sige. Ikaw bahala." tanging na sambit ni Mary Rose na kinatuwa naman ni JM.

At sa oras na iyon ay don na magsisimula ang mabuting samahan ng dalawa kahit pa minsan ay naiinis si Mary Rose sa binata.

----

#SPA- word of the day!

Lahat ng tao ay nagkakamali, dahil walang taong PERPEKTO, ngunit...ang mahalaga ay marunong tayong tanggapin ito, ang mga MALI natin sa buhay at sempere, sa pamamagitan iyon na itama ang mga mali at aminin natin ng buong PUSO sa sarili na mali tayo. Na kailangan nating....humingi ng tawad sa taong nagawan natin ng pagkakamali.=)

#MATUTONG TANGGAPIN ANG PAGKAKAMALI.