First and Last, Woman in my Life Written by: ShyraineKrisha

Chapter8-Pagkikitang Muli?!

SA LOOB ng party ay printing naka upo si JM while dringking a glass of wine at ito nga at naiirita siya sa katabi na panay pagpulupot sa braso niya...ng... grabe!

Buti na lang tumayo ang MC sabay announce sa bagong uupo sa iniwan na position ng Dad niya.

"Ladies and Getleman, the newest appointed Chairman and Vice Chairman and board member. Please welcome here on stage, no other than... Mr. John Mikael Romero as new Chairman. Around applause," at nagsipalakpakan naman sila matapos sabihin yon ng MC na agad rin pagtayo ni JM.

"Okey Marga! Stop for being clingy. At isa pa, Kailangan kuna pumuntang stage," naiirita ko ritong sabi

"Eh! Sige na. Basta bilisan mo babe ah. Maya niyan kung saan saa--" di kuna narinig pa yong mga kaartehan niya dahil tinalikuran kuna siya sabay naglakad ako papuntang stage.

Pagkaakyat ay inabot sa' kin ng MC ang mic.

"Di kuna papahabain pa ang sasabihin' ko. I just want to say,Thank-you for the trust, and for the fully support on me as new Chairman. I will do my best for all of you. Again thank-you and enjoy the party." matapos iyon ay agad ko rin ibinalik sa MC ang mic.

"Thank-you so much Mr. Romero. And now, tumungo naman tayo sa makakatulong sa pamumuno ni Mr. Romero," panimulang sabi nito, "As a new re-elect as Vice Chairman, a short information about her. She is a graduated students at St. Patrict Academy just like Mr. Romero, but she's base now in New York City. May I call on the stage, Miss. Mary Rose Alcantara, the newest Vice Chairman. Again, around applause her," ngiti nitong sabi.

Nagsipalakpakan naman ang lahat, except kay JM na gulat na gulat pa rin matapos marinig ang pangalan ng matagal niya ng hinanap.

What h*ll is happening here?! Tama ba ako ng narinig ko? The MC said... Ms. Mary Rose Alcnatara? Are she here in this party? But how? When? Kailan pa? D*mn it JM!

"Ms. Alcantara, are you there?" paguulit ng MC sa pangalan nito. "Please, come here in stage!"

Sa kabikang banda naman, dahil sa takot at kaba nong makita si JM sa stage. Halos di siya makatayo sa kinauupuan niya, ang dalaga. Ngunit dahil nahihiya na ay unti-unti itong naglakad at umakyat papuntang stage at walang pasabi na nagbigay ng speech niya at pagkatapos no'n ay nagpasalamat ito.

Habang ayon si JM, at hindi pa rin maka-kibo sa mga nangyayari.

Pakiramdam niya tuloy, ay tinaraydor siya ng sarili Ama at ng mga taong ito.

Sa loob ng pitong taon, na halos mabaliw siya sa paghahanap kay Rose, ay kamuntukan niya ng ikamatay dahil sa pangungulila sa dalaga at anak nila.

All alone...alam ng kanyang Ama kung nasaan ito? And the worst thing, is--BAKA ito pa nagtago dito! D*mn both of YOU!

Nabalik na sa upuan niya si Rose, nang maramdaman na hablutin ni JM ang kanyang braso. Napadaing pa nga ito dahil nasasaktan siya sa paraan ng pagkakahawak sa kanya nito, habang si JM na nanlilisik sa galit.

Samantala, ng makita ito ng Ama ay agad itong nagsalita,

"JM! Please...huwag kang gumawa ng eksena dito nakakahiya!" sambit ng Ama sa tono na may pagbabanta, ngunit nagaalala.

"Oh' come on, Dad! As if you care on ME, e' di' ba nga, tinago mo siya sa' kin! And besides, No one can stop me, even YOU. And now or never! And wait before I forgot, I'm dealing with you also for fooling me all alone! I'm so st*pid, na hinayaan lang kita na gawin mo akong TANGA for how many years!" matapos niyang sabihin yon' ay pagallit niya na itinayo si Rose sa kinauupuan nito at kinaladkad papalabas, pero di pa man nakakalabas ay humarang na si Marga na naiinis, na gagalit at nagugulohan.

"JM, babe, what's going on here? And who the h*ll is she?" sabay duro kay Rose na ngayon ay nakayuko na dahil sa hiya sa mga nangyayari.

Di naman pinansin ng binata ang kaartehan ni Marga, bagkos ay naiirita itong bumaling rito.

"You have your car naman, di' ba? Drive your self and GO home!" walang ganang sabi ko rito at nilampasan lang siya.

"Ugh! I HATE YOU JM! Di pa tayo tapos!" rinig ko pang sigaw niya sa' kin. As if I care, tss!

PARKING LOT

Agad na binuksan ni JM ang passenger's at pagkatapos ay isinakay niya ang dalaga.

Mabilis at walang paki-alam ang pagpapatakbo nito sa sasakyan, kaya naman ganon nalang ang nakatakot siya, ang katabi nito, pero... hindi niya pinahalata rito at napansin niyang hindi 'pala' siya nakaseat-belt kaya pilit niya itong kinabit kahit pa nanginginig ang kamay. Napansin at nakita naman ito ni JM at sabay itinigil ang sasakyan sa daan at ito na ang nagkabit ng seat-belt sa, kanya. Habang ginagawa iyon ng binata ay nasagi naman nito ang braso ng dalaga at parang may malakas na voltage ng kuryenteng dumaloy sa katawan niya.

Matapos ay muli itong nag-drive. Habang naiinip sa kung saan sila pupunta ay kinuha niya ang kanyang cellphone at chi-neck ang message's ng bigla naman magsalita si JM na kinagulat niya.

"Ano tinitingnan mo d'yan, ang mga love messages ng mga lover boy's mo?" sarcastic ko ritong pagkakasabi, at ayon nga at tiningnan niya ako ng masama.

Did I say something wrong? E' sa yon ang totoo.

Di na lang pinansin ni Rose ang sinabi ni JM at bagkos ay pinindot niya ang kanyang phone, may tatawagan 'sana' siya nang biglang hablutin nito ang cellphone niya at ini-hagis sa likuran ng sasakyan sabay sinabi na, "Don't push your luck, lady!"

At dahil sa inis ay sumandal na lang ito sa kinauupuan at pumikit.

Unang araw palang ng pagkikita nila, ganito na agad ang nangyari, how more sa mga susunod pa? Magmumurahan, magbabangayan s at magsasakitan sila?

Samantala, sa byahe ay nag-ring ang phone ni Rose kaya naman agad niyang inabot ito at ang naka-register na pangalan ay walang iba kundi si--Mark?

Ang nasa screen. Agad niya itong sinagot.

"Oh' Hi!" ito pala ang natawagan niya kanina. Nakita niya sa peripheral vision ang naiinis na muka ni JM kaya naman bigla na lang naka-isip ng idea ang dalaga. Sa kagustohang MAS mainis ang katabi ay nilambingan pa nito ang pakikipag-usap.

"Gaga! Kakausap lang natin kanina girl!"

"Yeah, I know na kanina lang tayo magka-usap, pero dear....anong gagawin ko, I missed you na kaya. Pero, hindi ito magtatagal, siguro...less than a month, I think so. Babalik na rin ako d'yan!"

"Okey! Basta, wag mulang tatagalan girl ha? You know naman na si babygirl--" nang kunin 'ulit' ni JM ang cellphone and this time--itinapon niya na sa labas ng umaandar na sasakyan at bumaling ang bruho sa' kanya.

"Told you, don't push your luck lady, pero di ka nakinig. So, that's your punishment for not listening!" naiinis nitong sabi sabay baling ulit sa harapan ng sasakyan.

OH MY G! M-MY...PHONE!

Naiinis naman na tiningnan ang galit pa rin na muka ni JM. "How dare you! Bat mo tinapon?! All my contacts with my clients are there, at tsaka, MAHAL pagkakabili ko' don--"

"B*llshit those number of your f*cking--loverBOYS--and about that stvpid phone, I can buy you a dozen of Most EXPENSIVE phone in these world!" pagmamalaki nitong sabi. Yabang mo! Di ka pa rin nagbabago!

"Ang sabihin mo, ang insensitive mong talaga! Porket alam mo, na... LAHAT ay kaya mong bilhin!" pero sa totoo lang naiiyak siya, kasi..naisip niya... Paano kung tumawag don ang anak ko? Paano na lang? Kainis kasi itong bruhong JM na'to. Iwan ko nga ba kung bat ito 'pa' AMA ng anak ko. Hayst! Bw*sit! Bw*sit! Bw*sit!

Ang di alam ng dalaga, dahil sa inis sa binata ay di na nito napigilan pa at umiyak na nga ito na agad naman napansin ni JM ang mahina nitong paghikbi habang nakatanaw ito sa labas ng sasakyan at ganoon na lang ang pagsisisi sa nagawang kalsanan.

"I'm so sorry sweetheart, I'm just loss--my control," paghingi nito ng patawad pero...huli na ang lahat. Umiyak na ito at kasalanan niya yon!

Nang walang sagot na nakuha ay nanahimik na lang ito.

Saktong 12 na ng madaling araw, napansin niyang WALA pa itong kinain sa party at puro wine lang laman ng tiyan. Kaya agad siyang pumara at nag park sa isang 24hours shops.

"Anong gusto mong bilhin ko, para sayo?" tanong niya rito, "No, thanks! Busog pa ako." sagot naman nito.

"Come on, Rose. Mahaba pa ang byahe natin," si JM na nagaalis na ng kanyang seatbelt.

"Okey. Bottled of mineral water, well be fine," nang baba ng si JM ay saktong nagsalita si Rose.

"Ahm--wait, JM!"

"Ano, may pahabol ka' pa?"

"Ahm... C-can I barrow y-your phone? please... Its very-very important JM. Can you do that for me?" aniya na kulang na lang mag puppy eyes sa harap ng binata mapapayag lang ito.

"Okey, gaano ba kasi ka-importante yan na hindi makakakappaghintay!" sa tono na naiinis na sabi ni JM, pero pumayag at pinahiram pa ron ito sa dalaga.

Nang makaalis ang binata ay tsaka lang hinanap ni Rose ang nupunero ng matandaang Romero. Buti na lang...walang pass code, kundi hirap pa ako magisip.

"Hellow, Mr. Rome---I mean... Tito Manuel pala. Si Rose po ito. Hiniram ko lang po ang phone ng bruho niyong anak. Paano ba naman po, itapon ba naman ang phone na gamit ko, habang nagmamaneho ang ulupong! Anyways, pwede po bang kayo na lang tumawag sa apo niyo na si Ann, baka po kasi tumawag siya sa' kin." pabulong na saad ni Rose sa kabilang linya.

Habang naguusap sila'y di agad napansin ni Rose ang prensensya ni JM na nakatayo na pala sa harapan ng sasakyan. Kung di pa ito tumukim ay di siya mapapansin ng dalaga.

"Parang... gusto ko na rin itapon ang phone ko," sabi pa nito na sinadya niya talagang iparinig kay Rose.

Kaya naman dahil sa takot na 'baka' gawin niya nga iyon ay agad niyang tinapos ang pakikipag-usap sa matandang Romero.

"Sige po Tito Manuel, I have to go na bye!" pagkababa ng linya ay agad niyang ibinalik ang cellphone rito.

"Here," at sabay inabot sa' kanya ang bottled of water.

"Thanks!" tipid niyang sabi rito at tumuloy ang kanilang byahe.

"Mahaba-haba ang byahe natin, here some chips, nuts and chocolates. Meron rin jan fruits. Apples, strawberties, manggo's and so on,"

Ngayon niya pinansin mga laman ng plastic bag. Shocks! Dami pala ng pinamili nito, ano to, suhol sa ginawa niya kanina sa' kin? "Diyos ko! Ang dami naman nitong mga suho--este! Pinamili mo, papaano natin to' mauubos, yang mga yan. Ang alam ko kasi, di naman ako baboy para maubos yan." natawa nalang ang binata dahil sa huling sinabi ng dalaga.

"Tss. Hindi ko kasi alam kung ano gusto mong kainin, kaya ayan, at binili ko nalang ang alam kung pe-pwedeng ka-kainin mo--"

"Ewan sayong lalaki ka! Kanina lang ay itinapon mo phone ko' tas ngayon, halos bilhin mo na lahat ng laman ng 24hours sa shope na' iyon, seriously? Hindi ko alam kung... galit ka sa pera. Or sadyang... baliw ka lang talaga!" bahagya itong na pangiti, dahil sa mga sinasabi ng dalaga. Dami talagang alam ng babae to!

Ang guwapo talaga ng ng gunggong na' to. Mas gumawapo sa paglipas ng panahon--

"Oh' baka masyado kang 'mas' ma-inloved sa' kin niyan." biro nito. Abay...lakas ata ng tama ng alak sa kanya.

Imbes nasagutin ang sinabi ay inirapan na lang ito ni Rose at tsaka pumikit. "Gisingin mo na lamang ako pag nando'n na tayo sa lugar kung 'san' mo man ako dadalhin. Kasi... medyo 'lumabas' ang hangin. Parang... may 'bagyong' parating!"

"Pffft---BUWAHAHAHAHHA!" at ang malakas na tawa ni JM sa loob ng sasakyan dahil na rin siguro--sa sinabi ng babae sa' kanya.

Imbes naman na magalit o mainis ang dalaga, pero... iwan niya, parang musika ito sa' kanyang pandinig at tuluyan na ngang inidlip ang mga mata.

Samantala, paminsan-minsan ay nililingon nito ang tulog na si Rose, para itong 'angel' habang natutulog.

Papano nga ba niya ito hindi agad nakilala. Malaki kasi ang pinagbago nito, mas GUMANDA at naging SOPISTIKADA at sobrang...SEXY nito ngayon at pagnaaalala niya kung papaano ito tingnan ng mga kalalakihan sa party ay para bang... gusto niyang PUMATAY ng tao! Fvck! Damn them all! Ayaw na ayaw niya pa namang may ibang titingin at magnanasa dito, ngayon pa na nagbalik ito sa' kanya, hinding-hindi niya na hahayang may mga mata pang aaligid rito at mas lalong hinding-hindi niya hahayaan na mawala pa ito, ULIT sa buhay niya.

At babawiin niya ito sa SINUMANG lalaki! Akin ka lang Rose. Akin ka lang, mula NOON at NGAYON!

You're MINE, my ONLY mine!

LA' DELA-CRUXE RESORT'S

Narating na rin nila sa wakas ang Resort, pero... tulog na tulog pa rin si Rose. Kaya naman imbes na gisingin ang mahimbing nitong tulog ay binuhat niya ito papasok sa kwarto ng Rosort kung saan mamamalagi silang pareho.

Pero... di pa man niya ito tuloyan naipapasok sa loob ay naalimpungatan ang dalaga at nagising nga ito, "Eh', bat di mo ko ginising? Di' ba sabi ko ng malinaw sayo na gisingin mo' ako?!" pagmamaktol nito lalaki.

"Sorry. Eh' ang sarap ng tulog mo at tsaka dati ko pa naman ginagawa to'," aniya. "Okey! Okey! Now, put me down, gising na ako at--kaya kung maglakad!" at nauna na nga ito. Sabi ko nga. May paa ka!

Papasok na sila sa kwarto ngayon, "I want to take a shower, its a long day for us at gusto ko rin maging fresh pakiramdam ko. Problema, wala akong damit!" si Rose na di alam ang gagawin kung maliligo ba or matutulog na lang na ganon pa rin ang suot.

"No problem. I have some shirt's in the car, and kanina I buy you a personal undies. Well, hope mag kasiya, di ko kasi alam ano size mo." saad nito na kinatango na lang ng dalaga.

"Oh' ano pa hinhintay mo? Sige na! Alis ka na at maliligo na ako, maya niyan...silipan mo pa ako anoh!"

"Pero kung gusto mo naman," sabat niya agad. "JJJJM!?" sabay takbo palabas ng binata. Gagong yon talaga lagi na lang akong bwene-bwesit!

"Hayst! Salamat naman at makakaligo na rin sa wakas!" sabi nito sa sarili.

Well, ang totoo ay kanina pa talaga siya nangangati sa make-up na nanuyo na sa mukha niya at kanina sa byahe, pakiramdam niya, nanlalagkit na siya sa pawis. Kaya naman agad rin siyang tumungo sa banyo at naligo.

Tapos na siyang maligo at habang tinutuyo ang buhok gamit ang blower ay nabaling ang tingin niya sa ibabaw ng kama, ang mga pinamili ni JM na undies para sa' kanya.

Lumapit ito rito sabay tingin sa mga undies. Infairness ha? Sakto sa' kin to, lahat ng to! Unang tingin niya pa lang, alam niyang sakto sa' kanya ang mga ito at ang T-shirt nito na abot hanggang knee's niya.

Matapos magbihis ay agad rin siyang lumabas at saktong paglabas ay bumungad sa' kanya ang muka ni JM na nakangisi. Hinayupak na' to, ano na naman kaya nasa isip niya ngqyon? O siguro...minamanyak niya na ako. Oh' no! Agad na tinakpan ni Rose ang sarili sabay pinanlisikan si JM na naka-ngisi pa rin.

"P*nyeta ka! Anong nginingisi-ngisi mo riyan ha? Siguro...minamanyak mo ko sa isipan mo ano?!" naiinis niyang sabi rito.

"Nope. I'm just wondering na masyadong malawak pala ang mga imahenasyon mo, sa mga naiisip ko. Well, anyways, come near me. May pupuntahan tayo."

"At san naman aber wah--!" nang biglang nalang hinatak niya ito palapit sa' kanya. Nainis man ay hinayaan niya na lang ang binata.

Sa labas ng Resort,"Ano to?" nalilitong sabi ni Rose.

"A bouquet of flowers." agad naman na sagot ni JM.

"Alam ko di naman ako ganon ka' tanga! What I mean is...whats the meaning of all of this!?" paano ba naman, bumungad lamang naman sa dalaga ang isang romantic place sa gitna ng karagatan na may mga bulalak pa na nagkalat, may candles rin sa mesa na pinalilibutan rin ng red roses na hugis PUSO sa baba nito, at ang mesa ay sakto pang-dalawahang katao lamang. May bonfire rin sa di kalayuan na nagsisilbing ilaw sa gitna ng dagat. Basta! Romanic tignan ang kapaligiran, ng lahat!

"Those are my 'peace offering' on you, for what I've done to you earlier. I'm just--lose control, that's why nagawa ko yon. Hope tanggapin mo ang simpleng peace offering ko," nahihiyang sabi nito. Alam ng dalaga sa sarili na sincere ito sa paghingi ng patawad.

Kaya naman ngumiti na lang ito sabay kuha nong bouquet sa kamay ng binata. "Oo na. Pinatatawad na kita. Nako, kung di ka lang nag-efforts ng ganito di kita--" nang magulat ng lang ang dalaga ng yakapin siya ng lalaki.

"Oh' sorry. Nabigla lang ako at isa pa, I'm just happy na in-accept mo apology ko for you. Anyways, tara na, baka lumamig pa yong nilutong kung pasta for us," sabay ginaya ito papunta sa mesa kung saan sila uupo.

"Wow! Kailan ka pa na totong magluto ng ganitong kasarap ha?"

"Me?"

"Ay hindi-hindi! Ako, ako! Malamang... ikaw!" sarcasric nitong pagkakasabi kaya naman mahinang natawa na lang ang binata.

"You know what di ka pa rin nagbabago, your so suplada but funny person!" sabi niya rito.

"Eh' ako, funny person? At Kailan pa ako naging clown, aber?" nagugulohang tanong nito na kina-iling na lang ng lalaki. Are she's slow person? Or what?

"Tss. Nothing. Just eat your pasta and look your mess," sabay lapit niya rito at pinusan ang gilid ng labi ng babae.

Kaya naman ayon at may kung anong dumaloy na naman na kuryente sa katawan ng dalaga pero... di niya na lang ito pinansin at mas minabuting lantakan na lang ang pasta na gawa raw ni JM.

NARITO na sila ngayon sa tabi ng bonfire while watching a stars together...in the middle of the night. Tahimik lang na nagmumuni-muni si Rose ng mga oras na iyon ng biglang mag-salita si JK na kinanigas ng katawan nito.

"Why are you left, seven years ago?" yan lang naman ang tanong sa' kanya ni JM at sempre talagang GULAT ang lola niyo sa mga ganap.

Matagal bago sumagot ang babae dahil sa nagisip-isip pa muna nito ang mga, ng makapagpasiya na ay bumuga ito ng hangin bago MULING magsalita.

"JM, wag ka sanang magagalit sa' kin, pero...sa maniwala ka man o hindi. Nangyari ang lahat ng yon dahil yon ang nararapat."

"Mga bata pa tayo no'n at di pa alam kung anong naghihintay na kapalaran sa' tin, sa mga responsibilidad, bilang isang mga magulang."

"Kaya naman... dahil sa alok ng Daddy mo na do'n kuna raw ipagpatuloy ay pag-aaral ko sa ibang bansa, kaya naman... pumayag na rin ako."

"It's a big opportunity for me na makapag-aral sa ibang bansa JM, at sa gaya ko--I mean sa gaya' ko pala noon ay mahirap para sa' kin, na makapag-aral sa ibang bansa, gaya na lang sa New York City, kung san ako nakapagtapos ng collage and now, I'm proud of my self that I am a private consultant of the biggest company, in New York City.

Kaya naman--JM, masisisi mo ba ako na abutin ko ang mga pangarap kung iyon sa buhay, namin ng Tatay?" and speaking of her father, at ayon nga at pumatak ang kanina pa niya pinipigilan na luha niya, ng maalala nito at mabanggit ang Ama.

Kung sana nga'y buhay pa ito, talagang magiging proud na proud ito sa nakamit na tagumpay ng anak.

Samantala, agad naman siyang pinatahan ng binata at matagal bago ito tumahan at napakalma sa pag-iyak.

"Shhh... okey! Okey! Now I understand. Kaya naman wag kanang umiyak, at isa pa, di naman kita kagagalitan, nagtanong lang ako. Kaya stop cry na, okay?"

"O-okey. Sabi mo eh!" sabay singhot nong sipon niya na kinatawa na lang ni JM at marahan na hinaplos haplos ang likod ng dalaga. Magkayap kasi sila habang pinatatahan naman siya ng binata.

Makaraang ilang saglit ay nagusap-usap pa sila tungkol sa iilang bagay hanggang sa napunta ang usapan nila sa kanilang anak na si Ann.

"Oo nga pala. Since alam mo naman ang tungkol sa pag alis ko at naintindihan mo naman na ako. So, i guess karapan mo rin na malaman ang about sa anak natin," bahagyang natigilan ang dalaga dahil sa sinabi nitong 'anak natin' mejo na akwardan siya.

Weird feeling huh?!

"Anyways, sayang nga lang kasi di mo makikita mukha niya. Ikaw kasi eh' kung di mo ba naman tinapon yong phone ko. Di sana... makikita mo mga picture's niya ro'n, mahilig kasi magselfie batang yon..." nang matahimik ulit si Rose ng maalala ang anak na si Ann.

"Okey ka lang ba, Rose?" biglang tanong ng binata kaya naman agad nakuha niya ang atensyon nito sabay sabing, "O-okay lang! Okay na okay lang ako!" kasi naman naalala nito ang anak na si Ann.

"Oh' come on Rose, sa mga araw na magkasama tayo no'n, I know when you are telling the truth or when you are lying. So, say it, anong nasa isip mo ngayon?"

Kainis naman kasi JM, pinaalala mo pa' si Ann. Yan tuloy!

Nang maya-maya lang ay napa-luha muli ang dalaga na kinataranta ulit ng binata.

"D*mn! Sh*t! Masama na palang magtanong ngayon. Sana pala di na lang kita tinanong--aisht! Shh...stop crying now sweet heart, tahan na kasi," muling pagpapatahan nito sa dalaga.

"Ikaw naman kasi eh'! Yan tuloy, umiyak ako ulit!" biro pa nito sa lalaki habang umiiyak pa rin.

Makalipas ang ilang saglit na pagpapatahan ay naging maayos na ulit ang dalaga. Kaya muli siyang tinanong ng binata.

"Now that you are ok and fine, can you please... tell me more on about to our daughter, or son rather??" natatawa nalang si Rose. Di niya pa pala nasasabi na babae ang naging bunga ng gabing iyon.

"She's girl JM, and her name is Ann, Mae Ann Alcantara ang buong pangalan niya. She's now a six old. Bibong bata si Ann, na mejo may pagkamakulit rin minsan. But in all she's adorable and cute that you ever seen sa ibang mga bata. Kung narito nga lang sana siya... she's playing here in front of us. Mahilig kasi yong mag-laro sa buhanginan tulad ng beach." kwento ni Rose kay JM na panay tango lang.

"I'm just curious, bakit nga pala Ann pinangalan mo sa' kanya--I mean sa anak natin?" tanong niya rito.

"Because my mom's name is Annelyn, kaya ayon sinunod ko siya sa pangalan ng Nanay. Which is pinaikli ko' lang. Kaya naging Ann," sabi nito na muling tango ni JM pero ang totoo gustong gusto niya na rin itong makita at mayakap dahil bilang isang Ama na nangunglila ay talaga namang gusto niya na itong makita at mahawakan.

Nang bilang may sumagi sa isipan niya ang isang alalahanin na bagay, kaya naman...muli niyang itong tinanong.

"Huling tanong nalang Rose, pag' ba... nagkita na kami ni Ann, nang anak natin. Hahayaan mo ba akong mahawakan siya, mayakap at malaman niya na ako ang Daddy JM niya?" kinakabahan man sa sagot ng dalaga ay naghintay pa rin ito at ganon na lang ang saya sa sagot ng dalaga sa' kanya.

"Sempre naman. Kasi ikaw ang Daddy niya na anak mo rin siya. Kaya di ko siya ipagdadamot sa'yo--"

"Thanks Rose. Thanks! Ang akala ko talaga ipagdadamot mo ang pagmamahal na ibibigay ko sa anak natin. Thank-you talaga. Thank-you, thank-you! Di mo alam kung gaano mo ako napasaya ngayong gabing ito," aniya habang maluha-luha pa kaya naman napangiti na lang si Rose dahil sa inasta ng binata.

MASAYANG bumalik dalawa ng mga oras na' iyon sa loob ng Resort. Ngunit... ang hindi nila alam, ng gabing din iyon ay may nangyaring palang masama sa unika-hija nila.

Hanggang sa tumawag na nga ang Daddy ni JM na may dalang masamang balita.

"Hey, Dad! Bat ka napatawag? Well anyways sorry nga pala don sa--"

"Not now son! Anyways, where's Rose?" tanong ng Ama nito na di man lang siya pinatapos sa sabihin.

"She's here Dad, near me, why?" kinukutuban at kinakabahan na ng mga oras na iyon si JM alam niyang sa pananalita ng Ama ay may di magandang nangyari.

"BASTA. Give her this phone right now!" utos ng Ama kaya naman agad niyang ibinigay ito sa nagugulohan na rin na nakatayo na si Rose.

"Hellow, Tito Manuel. Its me Rose, what happend po, hanap niyo raw ako," nang makaramdam ng kaba sa dibdib pero... pinagsawalang bahala at kibo na lang niya iyon.

Ang di niya alam na...TAMA pala ang masamang kutob.

"Yes, Hija! At di na rin ako magpapaligoy-ligoy pa." panimula sabi sa kabaling linya."You need to go back in New York as fast as you can! Because my apo, your daughter, she's is now in critical situation,"

She's now in critical situation

She's now in critical situation

Mga salitang paulit-ulit na bumalik sa pandinig niya.

Saglit na natigilan at para bang nabingi si Rose ng mga oras na iyon at tuloyan na nga bumagsak ang mga luha sa mata.

"S-si..Ann, critical? Bakit? Papaano? Eh', kanina lang magkausap kami. Ano ng gagawin ko ngayon? Mukang mababaliw na ata ako."

Lord...kayo na po bahala sa unanika-hija ko. Lam ko po di ako perpektong Ina, pero lahat naman ginagawa ko para sa ikabubuti at ikakasaya ng anak ko...sana po talaga walang masamang mangyari sa batang yon. Dahil kargo di kunsensya ko, may mangyari masama sa anak kong yon.

---

#SPA- word of the day!

Bat pa kasi di na lang amin, ng sa ganon...isahang bagsak na lang para tapos!

#UMAMIN NA KASI!