Köye çıktıkça her yer tamamen yeşille sarmalanmıştı. Havası çok temizdi. Her taraf çay bahçeleriyle çevriliydi ve o bahçelerde çalışan insanlar vardı. ‘’Sizin bahçeler hangisi?’’
Yunus eliyle ileride bir bahçeyi gösterdi. Orada da çalışan insanlar vardı. ‘’Şu üst taraftan başlıyor aşağıya doğru gidiyor.’’ Tarif ettiği yer oldukça büyük bir alandı.
‘’Ailen orada mı?’’
‘’Babam evet, annem evde bizi bekliyor.’’
Sözlerin üzerine çok geçmeden bir evin önünde durdular. Ev tamamen ahşaptandı. Yaz olmasına rağmen bacası tütüyordu ki buradaki hava şehir merkezine göre serindi. Arabadan inerken genç adam arkadaki iki çantayı da eline aldı.
Birlikte eve doğru ilerlediler. Birkaç ahşap basamak vardı. Basamakları çıktıklarında kapı açıldı ve içeriden bir kadın çıktı. ‘’Uyy, benum uşağum gelmuş
