EP1
849 Words
@คอนโดหรูใจกลางเมือง
"พักคอนโดเหรอ? อายุแค่นี้เอง ทำไมถึงอยู่คอนโดหรูราคาถึง20ล้าน "
ผมเอ่ยถามขึ้นตามข้อสงสัยของตัวเอง
" คือ พ่อแม่ของฝันเป็นนักธุรกิจส่งออกเบียร์ไปจีน แล้วก็กำลังมีปัญหากับคู่แข่งอยู่ ท่านกลัวว่าฝันจะไม่ปลอดภัย ก็เลยให้ฝันย้ายโรงเรียน และก็อยู่ที่นี่สักพัก
ผมชะงักขึ้นทันทีที่รู้ว่า ผู้หญิงที่ผมหมายปองนั้นไม่ใช่เด็กธรรมดาทั่วไป แต่เธอคือลูกสาวคู่แข่งทางธุรกิจของพ่อผมแต่แล้วยังไง ผมไม่สน ผมจะเอาคนนี้ ลูกใครหลานใคร ผมไม่สน
"อย่าบอกใครได้ไหม เรื่องที่ฝันต้องมาอยู่ที่นี่ ฝันไม่อยากถูกมองว่า อ่อนแอ "
ผมมองใบหน้าขาวเนียนที่ตอนนี้ซีดเผือดราวกับว่าเห็นผีและแสดงท่าทีหวาดกลัวผมอย่างเห็นได้ชัด ก็ไม่แปลกที่เธอจะกลัว เพราะลูกผู้หญิงของนักธุรกิจใหญ่ ๆ ชาวจีน ส่วนมากจะถูกสั่งสอนให้อยู่ภายใต้อำนาจของผู้ชาย
หลังจากที่ฉันพูดคุยและขอบคุณพี่เขาสักพัก ฉันก็ขอตัวกลับขึ้นห้องตัวเองทันที ไม่รู้สิ ฉันรู้สึกไม่ปลอดภัยทันทีเมื่ออยู่กับเขา... ด้วยความที่ครอบครัวฉันกำลังมีปัญหาด้วยมั้ง จริงๆ ครอบครัวฉันค่อนข้างรวยในระดับหนึ่ง แต่ก็ไม่มากเท่าคู่แข่งหรอกหรอก เพราะพวกนั้นมักจะ เอาเปรียบ กดขี่ข่มเหง ธุรกิจของพวกเราอยู่เสมอ ตอนนี้พ่อของฉันเริ่มทนไม่ไหวกับการเอารัดเอาเปรียบของพวกนั้นแล้ว จึงขัดแย้งทางธุรกิจนิดหน่อย ทำให้ฉันต้องหนีมาไกลถึงที่นี่ และมาใช้ชีวิตคนเดียวที่กรุงเทพ
@โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง
"พาฝันทางนี้ๆ " เสียงแคทตะโกนเรียกฉัน วันนี้เป็นอีกวันที่ฉันไม่ได้เอารถมาเพราะพ่อฉันอยากให้ลองใช้ชีวิตปกติดู แต่ฉันว่ามันแปลก ๆ นะ ปกติพ่อฉันแทบไม่เคยให้ฉันทำอะไรแบบนี้เลย แต่ฉันก็เข้าใจท่านแหละ คงอยากให้ฉันใช้ชีวิตด้วยตัวเองได้จริง ๆ ฉันมีน้องสาวนะ แต่เธอยังเด็กเกินกว่าจะมาใช้ชีวิตแบบฉัน
" ทำไมแกมาไวจัง "
ฉันเอ่ยถามแคทขึ้น เพราะปกติ แคทจะเป็นตัวสายประจำ
" ก็วันนี้ กีฬาวันสุดท้ายไงละ วันนี้พี่ภูผาเขาชิงถ้วยด้วยนะ "
"พะ พี่ภูผา "
"อื้มใช่ ทำไมเหรอ "
"เปล่าอะ ไปกันเถอะ แกรีบไม่ใช่เหรอ "
" เอ่ออื้ม ไปดิ เดี๋ยวที่นั่งข้างสนามเต็ม"
@สนามฟุตบอล
"พาฝัน ที่นั่งมันเต็มอะ แกนั่งพื้นกับฉันได้ไหม มันอาจจะเปื้อนนิดหนึ่งนะ " ฉันเม้มปากเข้าหากันทันที จริงๆ ฉันก็ไม่ได้คุณหนูอะไรมากหรอก เพียงแต่ว่าข้างสนามฟุตบอลมันเต็มด้วยหญ้า ถ้าจะนั่งมันควรมีอะไรมาปูก่อน เพราะฉันค่อนข้างแพ้ง่ายมากๆ
แคทพยายามเอ่ยชวนฉัน แต่เมื่อเห็นสีหน้าไม่ค่อยดีของฉัน แคทก็เอ่ยถามขึ้นทันที
" งั้นฉันไม่ดูก็ได้ เราไปที่ห้องเรียนกันนะ "
ฉันแอบเห็นแววตาผิดหวังของแคท แต่ฉันก็ไม่อยากทำลายความสุขของเพื่อน เพราะฉันรู้ว่าแคทตั้งใจมาดูฟุตบอลวันนี้มาก
พรืบบบ!! เสียงเสื้อกีฬาเบอร์ 11 ลอยเข้ามาที่หน้าฉัน มันเต็มไปด้วยกลิ่นน้ำหอมชวนหลงใหล บ่งบอกถึงความสะอาดของผู้ชายคนนี้อย่างเห็นได้ชัด
" พะ พี่...ภูผา เอามาให้ฉันทำไม "
ฉันเอ่ยถามพี่เขาด้วยสีหน้างุนงง ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอ อึกใหญ่เมื่อพี่เขายืนอยู่ตรงหน้าฉันโดยที่ไม่สวมใส่เสื้อ
กรี้ดดดดดดดดด! เสียงสาวๆ ต่างกรี๊ดกร๊าดมื่อได้เห็นแผงอกแกร่งของพี่เขา ต่างจากฉันที่ยืนกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เพราะฉันแทบไม่เคยเห็นผู้ชายคนไหนถอดเสื้อต่อหน้าแบบนี้
" ไม่มีที่นั่งไม่ใช่เหรอ? พื้นมันจะทำให้คัน เอาเสื้อฉันไปปูนั่งก่อนสิ "
"หะ? ไม่เป็นค่ะ เดี๋ยวพี่ก็ลงแข่งแล้ว เดี๋ยวจะไม่มีเสื้อเปลี่ยนลง "
ฉันปฏิเสธพี่เขาไป เพราะฉันเกรงใจพี่เขายังไงล่ะ
"เอาไปเถอะ ฉันมีหลายตัว "
หลังจากเอ่ยจบ พี่เขาก็ปูเสื้อตัวใหญ่ ลงที่พื้นหญ้า ก่อนจะจับไหล่ทั้งสองข้างของฉันลงไปนั่ง
" ค่ะ "
ฉันตอบกลับพี่เขาไป ก่อนที่เราจะสบตากัน ฉันเหมือนโดนต้องมนต์สะกด พี่เขาหล่อมาก แววตาอ่อนโยน ใบหน้าคมคาย ทำเอาใจเจ้ากรรมฉันกระหน่ำเต้นอย่างหนักเมื่อได้สบตากับเขา
" นั่งตรงนี้จนกว่าฉันจะแข่งจบ เพราะเธอคือกำลังใจของฉัน "
พาฝันหนีไปลูก ภูผามันจะหลอกจิ้มปิหนู
ฝากพี่ภูผากับน้องพาฝันด้วยนะคะ
ฝากกดหัวใจ + คอมเมนท์ ตรงนี้เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์คนนี้ด้วยนะคะ ?
- Writer
