รีเทิร์นรักร้าย

EP7

ฉันชะงักขึ้นทันที ที่อยู่ ๆ พี่ภูผาก็มาขอทำเรื่องอย่างว่ากับฉัน ฉันไม่ได้ใสซื่อจนไม่รู้ว่า อีกคนนั้นกำลังมีอารมณ์กับร่างกายของฉัน

" ฉันรักเธอนะ รักมากหวงมาก เป็นของฉันคนเดียวได้ไหม "

ว่าจบมือหนาของเขาก็ ค่อยๆ จับไหล่ฉันหันหน้าเขาหาตัวเอง และใช้มือหนาทัดผมฉันไปที่ใบหู

ฟุบบบบ!! ผ้าขนหนูผืนบางร่วงลงไปกองที่พื้นทันที เมื่อร่างหนาใช้ความชำนาญปลดเปลื้องมันออกไป

" อึกกก! "

ฉันสะดุ้งขึ้นทันที เมื่อรู้ว่าร่างกายของตัวเองไร้ซึ่งการปกปิด

" ฝันกลัว ถ้าฝันเจ็บพี่สัญญากับฝันได้ไหมว่าจะหยุด "

คนร่างสูงไม่ตอบฉัน แต่เลือกที่จะประกบริมฝีปากเข้าหาฉันก่อนจะส่งปลายลิ้นร้อนเข้าไปควานหาความหวานอย่างเอาแต่ใจ

"อื้อออออ....อื้มมมม "

ฉันค่อย ๆ ร้องท้วงออกมาเมื่ออีกคนไม่ยอมเปิดโอกาสให้ฉันได้หายใจเอาแต่ดูดกลืนความหอมหวานจากโพรงปากฉัน

พี่ภูผาค่อยๆ ผละริมฝีปากออกก่อน เปลี่ยนเป็นลากลิ้นมาที่บริเวณต้นคอขาวและดูดเม้มเน้นๆ สร้างรอยรักเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของร่างฉัน

"อ๊ะ! จะ..เจ็บค่ะพี่ อย่ากัด" ฉันร้องท้วงขึ้นเมื่อพี่ภูผาค่อยๆ เลื่อนใบหน้าไปขบเม้มบริเวณยอดอกสีชมพูของฉันทำเอาตอนนี้มันกลายเป็นสีแดงเถือกจากการขบเม้มและบีบดึงของมือหนา ฉันค่อนข้างเป็นคนตัวเล็กมาก ฉันสูงเพียง155 แต่ทรวดทรงองค์เอวของฉันมันใหญ่เกินตัวไปมาก ทำเอาพี่ภูผาแทบควบคุมตัวเองไม่ได้....

"จะเปิดทางให้ก่อนจะได้ไม่เจ็บมาก "

คนร่างสูงเอ่ยขึ้นก่อนจะค่อยๆ ไล่เลียริมฝีปากหนาลงไปบริเวณหว่างขาของฉัน และละเลงลิ้นร้อนเข้าหาร่องสวาทอันคับแคบนั้นเบาๆ ทันทีที่ริมฝีปากสัมผัสกับตรงนั้นของฉัน ฉันแทบจะร้องกรี๊ดออกมาด้วยความเสียวซ่าน

"อะ อื้ออออ อึกก"

ฉันสะดุ้งเฮือกทันที ที่คนร่างสูงส่งปลายลิ้นร้อนเข้ามาในร่องสวาทของฉัน

" อื้มมมม หวาน หวานไปทั้งตัว "

ผมค่อนข้างรู้สึกพอใจ กับรสชาติของร่างกายของพาฝันเป็นอย่างมาก ผมแทบไม่เคยทำแบบนี้ให้ใคร ผู้หญิงส่วนใหญ่ในสต๊อกส่วนมากจะเป็นฝ่ายทำให้ผมซะมากกว่า แต่กับคนตัวเล็ก ผมพยายามสกัดกั้นอารมณ์ดิบเถื่อนของตัวเองไม่ให้มันหลุดออกมาแม้แต่น้อย เพราะผมอยากที่จะทะนุถนอมเธอเป็นที่สุด

จ๊วบ จ๊วบ! แพล่บ! แพล่บ!

อะ..อะ..อะ...อื้ออออ พี่ภูผาอะ..!!!! อึกก!! อ๊าส!!!

" อื้มมมมหวาน ปล่อยออกมาเลย"

หลังจากร่องสาวของอีกคนปลดปล่อยน้ำหวานออกมา ผมก็ดูดกลืนและทำความสะอาดทุกหยาดหยด ก่อนจะขบเม้มไปที่ยอดติ่งกระสันอีกครั้ง

"อะอึก....อ๊ะ พะ พอแล้ว " พาฝันห้ามปรามผมไว้ทันทีเมื่อผมดูดติ่งกระสันของเธอแรงเกินไปทำเอาตอนนี้มันบวมเป่งขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

" พร้อมแล้วนะ จะได้ยัด ค*ย ฉันเข้าไปแล้ว "

ผมค่อยๆ ชักแก่นกายออกมา ทำเอาคนร่างเล็กที่นอนหอบหายใจอยู่นั้นถึงอึ้งกับขนาดและความยาวของมัน ซึ่งมันคงเข้าไปในร่างกายของเธอไม่ได้แน่ ๆ

" พะ..พี่ภูผา มันจะไม่เจ็บมากใช่ไหมคะ? "

ร่างบางเอ่ยถามผมขึ้นเมื่อขนาดของแท่งรักนั้นค่อยขยายขึ้นเรื่อยๆ ก่อนที่ผมจะก้มลงมาคร่อมร่างเธออีกครั้ง

"เจ็บนิดเดียว เดี๋ยวมันก็เสียวเอง ทนหน่อยนะ จะเบาให้"

" ค่ะ "

พาฝันหนีไปลูกอย่าไปเชื่ออิพี่มัน อิพี่มันกระหายเรือนร่างหนู