"โอ้ย! จะโวยวายทำไมวะ ยามีก็กินเข้าไปสิ เรียนแพทย์มาไม่ใช่หรอ เธอก็ควรที่จะรู้วิธีป้องกันแบบอื่นนี่"
ราชันย์เอ่ยขึ้นด้วยความหงุดหงิด ที่เธอดูเหมือนจะไม่ฟังอะไรเลย แถมยังเอาแต่ทุบตีเขาไม่หยุดอีก
"หนูอยากจะฆ่าคนให้ตายไปเลยจริงๆ"
พราวกัดฟันแน่น จ้องมองใบหน้าของคนบนร่างอย่างไม่พอใจสุดขีด
"หึ!"
เขาไม่พูดอะไรได้แต่หยกยิ้มด้วยความพอใจ ก่อนที่จะค่อยๆขยับสะโพกออกจากรูร่อง หลุบตามองน้ำเชื้อของตัวเอง ที่ค่อยๆไหลลงมาที่รูร่องอย่างช้าๆ
ราชันย์ลุกขึ้นคว้าเสื้อผ้าของตัวเองมาสวมใส่ ก่อนที่จะพูดทิ้งท้าย
"หลังจากนี้ถ้าฉันเรียบก็ต้องมา ถ้าไม่มาเธอคงรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้น"
พูดจบคนตัวโตก็เดินตรงไปที่ประตู ก่อนจะเปิดออกแล้วปิดมันลงแรงๆ
“ฮึก… ฮึก…”
เสียงสะอื้นสั่นพร่าดังสะท้อนอยู่ภายในห้องเล็กๆที่เงียบสนิท ดวงตากลมโตของพราวแดงก่ำ น้ำตาไหลรินไม่หยุดราวกับเขื่อนพัง
“ไอ้คนบ้า…ฮึก! ไอ้คนนิสัยไม่ดี เลวที่
