“ได้ค่ะคุณราชันย์ ไว้เดี๋ยวป้าจะจัดหาคนมาทำความสะอาดประจำให้นะคะ”
ป้าทับทิมตอบรับอย่างนอบน้อม ขณะก้มหน้าก้มตาจัดของในห้องให้เรียบร้อยที่สุด
“อืม”
ราชันย์ตอบสั้นๆ แต่สายตายังคงทอดมองออกไปนอกหน้าต่าง เหมือนมีบางอย่างดึงความสนใจของเขาไว้แน่นหนา ก่อนที่เขาจะเอื้อมคว้าเสื้อสูทสีดำพาดบ่า แล้วหมุนตัวเดินออกจากห้องโดยไม่พูดอะไรอีกสักคำ
ประตูปิดลง
แกร็ก!!
ทิ้งให้ป้าทับทิมยืนอยู่กลางห้องเงียบๆ หญิงชราหันมองประตู ก่อนจะถอนหายใจแผ่วๆ
“แล้วป้าจะรู้มั้ยน้อ…ว่าคุณราชันย์ต้องการใครมาประจำกันแน่”
เธอบ่นกับตัวเองเบาๆขณะเก็บอุปกรณ์ทำความสะอาด พลางคิดหนักว่าใครกัน จะเหมาะกับเจ้านายคนใหม่ที่ดูสงวนท่าที เย็นชา และคาดเดาไม่ได้ขนาดนี้
“ออกรถ”
ราชันย์สั่งเสียงต่ำหนักแน่น ขณะเปิดประตูแล้วก้าวขึ้นไปนั่งเบาะหลังอย่างไม่รอให้รพีมาเปิดประตูให้
รพีรีบวิ่งอ้อมไปขึ้นฝั่งคนขับทันที ก่อนจะหันกลับมาถามด้วยน้ำเสีย
