*****
Dünyayla birlikte dönen başım dayanamayıp kendini yere bıraktı. Vücudum yavaşça uyuşurken gözlerimin önünde bulanık bir vaziyette Destina'nın siması belirdi. Etrafa yarı kısık gözlerle bakarken bedenimden gelen sıcaklıkla alnımdan ter kümeleri boşalıyordu. Kimsenin sesini duymuyor, uğultu şeklinde gelen kelimelerden tek Destina'nın ''Hocam!'' diye ağlamasını işitiyordum.
''Hastaneye götürelim hemen. Ambulansı çağırın.'' diye bağırırken Ayşe Hanım, Destina başımda ağlayarak üzerime kapanmış vaziyetteydi. Rahmi Bey:
''Hastane olmaz, hemen içeri alın. Odasına götürün.'' diyerek korumalara emir vermiş ve odama taşınmıştım. Gözlerimi ara ara açıp etrafa bakıyor, konuşulanlara anlam vermeye çalışıyordum. On altı gündür ayrı kaldığım köşke yine garip bir giriş yapmıştım.
''Rahmi, niye g
