Yazarın Anlatımıyla...
Cemil Bey ilçeden erken dönmeye karar verdi. Midesi bulanıyor, ateşi bir türlü düşmek bilmiyordu. Halsizce köy minibüsünü beklerken daha fazla dayanamadı ve kusmaya başladı. Etraftakilerin buruşan yüzünü ve iğrenen bakışlarını fark edemeyecek kadar kötüydü.
Cebindeki işlemeli beyaz kumaş mendili çıkarıp ağzını sildi. Bir adam onu kolundan tutup kaldırdı. "İyi misin amca?"
Cemil Bey zar zor başını salladı. "İyiyim, iyiyim... Sağ olasın..."
Genç adam Cemil beyin yüzüne baktı. Derisi benek benek kızarmıştı sanki. Üstelik hiç de iyi görünmüyordu. "Gelin sizi bir hastaneye götüreyim. Hiç iyi görünmüyorsunuz."
Cemil Bey kendini toparlamak için zorladı. Hayatını kurtarabilecek adamın teklifini reddetti. "İyiyim! Eski toprağım ben. Allah'ın izniyle hiç bir şey olmaz
