Keyifli Okumalar Dilerim...
Cevriye durumunu nasıl anlatacağını düşünürken, geçen her saniye de panik seviyesi artıyordu. Daha önce bu komutanı kocasının yanında görmüş olsa da, hiç konuşmamıştı. Bir aceleyle buraya gelmişti ama olanları nasıl anlatacaktı ki?
Elleriyle oynuyor, tırnaklarının kenarındaki kavlamış etleri koparırken; düşünceleri arasında kayboluyordu. Artık bir şey demeliydi. Yoksa Komutan; 'Gecenin bu köründe beni neye uyandırdın kadın!' diye coşabilirdi.
Yutkunup cesaretini topladı sonunda. Bakışlarını Efendi'ye dikemedi ama onun ellerine bakarak konuşmaya başladı. "Devlete sığındım Komutanım. Gidecek bir yerim yoktur. Ama gitmem lazımdı."
Efendi sakin bir sesle; "Derdin neyse bana anlat Cevriye. Seni gecenin bu kör karanlığında buraya getiren sebebi de bana." dedi.
