Keyifli okumalar dilerim...
Ertesi gün sabah evlerde bir telaş vardı. Herkesin bugün için planları vardı. En erkenci olan Şerife ve Selçuk'tu. Bugün pazartesiydi ve işe gitmesi gerekmiyordu. Aslında iyi de olmuştu bu izin işi. Besihanedeki inşaat bitmek üzereydi. Çok yakında kesimhane ve süt ürünlerinin yapılacağı makineler için uzun saatler mesai yapması gerekecekti. O yüzden o yoğunluğa hiç başlamadan önce yapacağı bu kısa tatil, ona çok iyi gelecekti.
Tabii Şerife için bu tatil başka anlamlar içeriyordu. İlçeye en son geldiğinde henüz çocuktu. Hayal meyal hatırlasa da, her yerini gezmek anca ikinci evliliğinde nasip olmuştu. Bu yetmezmiş gibi şimdi de şehire gidiyorlardı. Hele ilçeyle kıyaslanırsa, şehrin büyüklüğü gözünü korkutuyordu. Ya kaybolursa? Ya Selçuğunu bir daha göremezse?
