“Parang wala kang pakialam, ‘no?”
Bumuka ako sa pintuan ng opisina ni Mateo, hawak ang stack ng financial reports na tila mga armas sa kamay ko. Nakatingin siya sa city view mula sa malalaking bintana, nakayuko, pero ramdam ko ang tensyon sa bawat kilos niya.
“Ysabel, hindi mo alam ang ginagawa ko dito. Hindi mo gets,” sagot niya, may bahid ng inis sa tinig.
Ngumiti ako ng manipis at kontrolado, inilapag ang mga papel sa kanyang mesa. “Gets ko naman. Kaya nga andito ako, para makita mo kung gaano ka kalalim sa gulo na ginawa mo.”
Tumango siya, bahagya lang, pero may kulang sa kumpiyansa sa kanyang mata. Alam ko, nagsisimula na siyang magduda sa sarili.
“Hindi ko kailangan ng tutok mo, Ysabel. Alam ko ang ginagawa ko,” ang sabi niya, bahagyang nanginginig ang tinig.
Lumapit ako sa kan
