“Hindi ako naniniwala na siya ang pinili mo.”
Diretso kong sinabi habang nakasandal ako sa mesa, nakatingin kay Mateo na hindi man lang ako matingnan ng diretso.
Tahimik siya.
Hindi sumagot agad.
Mas lalo akong nainis.
“Sumagot ka,” dagdag ko, mas madiin.
Huminga siya nang malalim saka tumingin sa akin. “Cynthia, hindi ito yung iniisip mo.”
Napatawa ako, maikli at matalim. “Talaga? Kasi ang nakikita ko, kinakampihan ka niya kahit lumalabas na lahat ng kalokohan mo.”
Hindi siya kumilos. Nakapikit lang sandali, parang pinipigilan ang sarili.
“Hindi niya alam lahat,” sagot niya.
Lumapit ako. Hinawakan ko ang kwelyo niya at hinila siya palapit sa akin.
“Or baka alam niya,” bulong ko, halos magdikit ang labi namin, “pero pinipili niyang bulagin ang sarili niya para sa’yo.”
Tinanggal
